اسرار ملکوت ج3

علیه السّلام آن مصلحت و واقعیّت را کشف و اجرا می‌نماید؟ این نکته بسیار بسیار حائز تأمّل و تعمّق است، و دست انسان را در اقدام به خیلی از قضایا می‌بندد و او را شدیداً به تفکّر در وقوف و رعایت احتیاط وا می‌دارد.

 به همین دلیل امام علیه السّلام می‌فرماید: «مردم او را ستایش نموده، بر فقدانش اشک ماتم می‌ریزند، و ملائکه او را لعنت می‌کنند»؛ زیرا هم او موجب شده است که بسیاری از استعدادها و قابلیّت‌هایی که می‌توانستند در سایۀ حکومت و ارشاد امام معصوم علیه السّلام به فعلیّت برسند، همه مضمحل شده و ناپخته و کال از این دنیا رخت بربستند.

نظر مرحوم علاّمه طهرانی رضوان الله علیه، پیرامون تصدّی حکومت و زعامت

 مرحوم والد ما حضرت علامۀ طهرانی ـ قدّس الله سرّه ـ بارها می‌فرمود:

کسی که متصدّی حکومت و زعامت می‌شود، یا باید بدون واسطه و مستقیم با مقام ولایت کبرای حضرت حجّة بن الحسن ارواحنا لتراب مقدمه الفداء مرتبط باشد و زیر نظر او به تدبیر و رتق و فتق امور بپردازد، و یا در تحت تربیت و ارشاد ولیّ عارف کامل الهی قرار گیرد و دستورات او را مو به مو به مرحلۀ اجرا درآورد، در غیر این دو صورت، هلاکت و ضلالت هم برای خود و هم برای رعیّت قطعی و مسلّم خواهد بود.

 و دلیل این مطلب بسیار روشن است؛ زیرا تصرّفات ما بر اساس مبادی تصوریّه و تصدیقیّۀ بر محوریّت شعور ظاهری و برداشت‌های سطحی می‌باشد، چون استماع اخبار و خواندن روزنامه و مجلاّت و غیره که ترکیب و مونتاژ آنها در ذهن علیل و فهم ناقص و ظرفیّت محدود نفسانی نتیجه‌ای را به بار خواهد آورد که علّت تصمیم‌گیری‌ها و تصرّفات و امر و نهی ما خواهد بود؛ در حالی‌که چه بسا مطلب خلاف آن باشد و مبادی تصوریّه و تصدیقیّۀ ما درست عکس و ضدّ آنچه که در واقع اتّفاق افتاده است، برای ما بوده باشند؛ در نتیجه تصمیم و تصرّفی که از ما سرزند، عکس مصلحت و در نقطۀ مقابل نفع و صلاح فرد و جامعه باشد؛ چنانچه این مسأله کاملاً مشهود و بر همگان مکشوف است.