اسرار ملکوت ج3

آسودگی افزون‌تر و تحمّل مشکلات و رنج کمتر است؛ امّا از منظر یک متقنّن الهی و مروّج و مربّی مکتب توحید، صرفاً به معنای قنطره و معبری است به سوی تعالی روح و تزکیّه نفس و تربیت آن تا حصول به مرتبت و منزلت فعلیّت و تجرّد تامّ.

قوانین بشری کاری به حیات جاوید اخروی ندارد

 قوانین بشری کاری به آخرت و حیات جاوید اخروی ندارد؛ هنر آنها فقط در ایجاد بستر مناسب در جهت حسن همجواری و رفع موانع این منظور می‌باشد، و در این بستر وسایل و امکانات وصول به مقاصد افراد در محدودۀ حیات دنیوی در نظر گرفته می‌شود و بیش از این از عهدۀ قانون و قانون‌گذار خارج است.

 در قوانین جزایی امروز قتل نفس جرم محسوب می‌شود و شخص قاتل یا به اعدام و یا به مجازات‌های دیگر محکوم می‌گردد. ولی قانون برای ناظر به قتل و افرادی که به تماشای صحنۀ قتل مشغولند، مجازاتی در نظر نگرفته است؛ زیرا قانون فقط به تعدّی یک فرد به فرد دیگر پرداخته است، نه به احساس انسانی و رأفت بشری و وحدت نفوس. و این قانون در مرتبه‌ای مادون مرتبت انسان بما هو انسان قرار دارد، چنانچه در منطق حیات وحش نیز این‌چنین جاری می‌باشد.‍¹

 بنابراین آنچه در قانون امروزه اصل و ملاک قرار گرفته است در یک جمله: صدمه ندیدن و صدمه نرساندن، خلاصه می‌شود و اجتماع بر این اصل پایه‌ریزی می‌شود، که به تعبیر «مرنجان و مرنج» از آن یاد شده است، و در این اصل دیگر خبری از عواطف انسانی و حسّ وحدت نوعیّه و ترحّم و شفقت و همدلی و ارفاق و مساعدت وجود ندارد و اگر به ندرت چنین پدیده‌هایی به چشم بخورد، باعث تعجّب و استغراب دیگران خواهد بود.

حقیقت انسان ملاک قانون‌گذاری جوامع الهی

 امّا در جوامعی که بر اساس سنّت الهی و سیرۀ پیشوایان ربّانی شکل می‌گیرد و حکومت بر پایۀ آموزه‌های وحیانی مستقرّ می‌گردد، معیار و ملاک در قانون در