
اسرار ملکوت ج3
جلد سوم از مجموعۀ «اسرار ملکوت» که شرحی نفیس ولی ناتمام از حدیث شریف عنوان بصری است از رشحاتِ قلم حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللهسرّه بوده است که پیرامون موضوع «مشابهتِ مخالفینِ انسان کامل با مخالفینِ اهلبیتعلیهمالسلام» و «وظیفۀ سالک راه خدا هنگام نبود ولیّ خدا» به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب این مجلّد: • لزوم رجوع به عارف کامل برای جمیع افراد بشر • انانیّت و استکبار مانعِ اصلی در تبعیّت از عارف کامل • نگرشی تحلیلی بر مکتبِ ابوحنیفه • استکبار و عنادِ ابوحنیفه در مواجهه با مکتب اهلبیت علیهمالسلام • تفاوتهای بنیادین بین مرجعیت شیعه و اهلسنّت • مرجعیت حقیقی در شیعه یعنی آینۀ تمامنمای رسولخدا و ائمۀ معصومین • توجه به ظاهر افراد، علت گمراهی از مکتب اهلبیت • اشکالات وارد بر نهضتها و قیامهای علویان • اشکالات تفصیلی وارد بر قیام زیدبنعلیبنالحسین علیهماالسلام • تفاوتهای حکومت اولیای الهی با حکومتهای جائر • ضرورت اتصال باطنی به ملکوت، در شخصِ حاکم • اشکالات وارد بر اکتفاءکنندگان به تکالیف ظاهری • مصادیقی از ماتریالیسیم دینی و مادیگرائی مذهبی • وظیفۀ سالک راه خدا هنگام عدم دسترسی به عارفکامل • شرحی مفصلی از وظیفۀ سالک راه خدا، هنگام دسترسی به وصیّ ظاهر • شاخصهها و خصوصیات وصیّ ظاهر • لزوم احتیاط سالک راه خدا در برابر وصیّ ظاهر • اهمیت «رفیق طریق» در سیروسلوک • شرحی مختصر از فتنههای بعد از رحلت علامه طهرانی قدّسسرّه • اهمیت مسئله «تقلید» و لوازم آن • لزوم اهتمام شدید سالک به مطالعۀ کتب عرفای بالله • عشق به خدا باید همراه قدرت علمی و استقامت برهان باشد
اسرار ملکوت ج3
68و در اینجاست که مسأله صورت یک امر متشابه را به خود میگیرد و افراد بیاطّلاع از تشخیص ملاکات را به اشتباه میاندازد، و چه بسا در طول سالیان سال برای آنان روشن نمیگردد و در ضلالت و انحراف دست و پا میزنند و راه به جایی نمیبرند.
به نظر میرسد ریشۀ اینگونه انحرافات در تفکّر مادّی نسبت به قضایا و حوادث تاریخی نهفته است؛ تفکّری که فارغ از توجّه و تمرکز مبانی و اصول حقایق وحیانی بر امضای اهل بیت عصمت و صدور آنها از ناحیۀ ولایت و امامت و استناد آنها به سرچشمه وحی، به رفتار ظاهری و بیمحتوای اشخاص باز میگردد، هر چند که در مقابل شیوه و سیره و مرام اهل بیت علیهم السّلام بوده باشد.
تعجّب از کسانی که أبوحنیفه را در زمرۀ مفاخر و مجاهدین اسلام شمردهاند
طرفه اینکه بعضی از خطباء و نویسندگان ما در قضاوت با فردی مانند أبوحنیفه به این اشتباه هولناک و خطای نابخشودنی گرفتار شدهاند و متأسّفانه و دردمندانه او را در زمرۀ مجاهدین در اسلام و قیامکنندگان در مقابل ظلم و احقاق حقّ به حساب میآورند، و به صرف خصومت او با بنیعبّاس و منصور دوانیقی و احتباس در زندان و مرگش، به او مدال افتخار میدهند و او را از مفاخر اسلام برمیشمرند و به تحسین و تمجید او میپردازند؛ زهی کجاندیشی و ضلالت و غوایت!
باید تصدیق و اعتراف نمود که توجّه این افراد به ظاهر فریبنده و برخی از رفتار و اموری که از او در ارتباط با خلیفۀ جور و حاکم ظالم عبّاسی سرزده است، آنان را به این قضاوت باطل و عجولانه وا داشته است.
در حالیکه موافقت و مخالفت انسان با حوادث و اشخاص پیرامون او، بر اساس دواعی مختلف و اغراض گوناگون و اهداف متفاوتی شکل میگیرد که هر کدام از آنها در جهتگیری رفتار انسان نقش حیاتی و مؤثّری میتوانند داشته باشند؛ ولی این اغراض و اهداف از دیدگان سایرین مخفی میباشند و بینندگان، این حوادث را بر اساس معیارهای ناصواب خویش تفسیر و توجیه مینمایند و چه بسا کردار آنان
