اسرار ملکوت ج3

حقایق نورانی و عقلانی مکتب وحی نموده‌اند، باید در پیشگاه خداوند پاسخگو باشد: ﴿يَقۡدُمُ قَوۡمَهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فَأَوۡرَدَهُمُ ٱلنَّارَ وَبِئۡسَ ٱلۡوِرۡدُ ٱلۡمَوۡرُودُ﴾.¹

مکاشفه مرحوم حدّاد در کنار قبر أبوحنیفه و علی شریعتی

 مرحوم والد ـ رضوان الله علیه ـ می‌فرمودند:

روزی مرحوم حدّاد ـ رضوان الله علیه ـ به اتّفاق جمعی از دوستان خود در بغداد از کنار قبر أبوحنیفه می‌گذشتند. وقتی به نزدیک قبر رسیدند از اطرافیان سؤال کردند: «این قبر کیست؟» عرض کردند: قبر أبوحنیفه است. فرمودند: «عجب مرد ظلمانی بوده است، تمام قبر و جایگاه او را آتش فرا گرفته است.»

 قابل توجّه آنکه نظیر این مسأله برای ایشان در سوریه در مقام حضرت زینب کبری سلام الله علیها اتّفاق افتاد. بعضی از آشنایان نقل می‌کردند:

یک روز صبح پس از زیارت حضرت زینب سلام الله علیها به اتّفاق ایشان از درب صحن مطهّر بیرون آمدیم. پس از طیّ چند قدم، ایشان فرمودند: «شنیده‌ام قبر دکتر علی شریعتی در این نزدیکی‌ها وجود دارد، خوب است برویم و آنجا را ببینیم.» حرکت کردیم و پس از پرسش از قبر او و راهنمایی برخی از افراد به مقبرۀ او رسیدیم. در این وقت مرحوم حدّاد ـ رضوان الله علیه ـ درب اطاق را باز کردند و قدمی به درون اطاق گذاردند و فوراً از اطاق خارج شدند و فرمودند: «عجب ظلمتی دارد، عجب ظلمتی دارد!»

حدیث مناظره امام صادق علیه السّلام با أبوحنیفه به بیان دیگر

 شعیب بن أنس از بعض اصحاب امام صادق علیه السّلام نقل می‌کند:

من خدمت حضرت بودم که جوانی از قبیله کِنده وارد شد و از مسأله‌ای سؤال نمود، حضرت پاسخ او را فرمودند، و من آن جوان و سؤال او را در خاطر خود سپردم، و پس از مراجعت از مدینه به کوفه وارد شدم، و روزی به منزل أبوحنیفه رفتم به ناگاه مشاهده کردم: همان جوان که در مدینه منزل امام صادق علیه السّلام راجع به مسأله‌ای سؤال می‌کرد، در آنجا حضور دارد و از أبوحنیفه دربارۀ همان مسأله سؤال می‌کند. أبوحنیفه حکم