اسرار ملکوت ج3

هارون مکّی نعلین را فروگذاشت و داخل تنور گردید و درون آن بنشست. امام علیه السّلام شروع کردند به صحبت با آن مرد خراسانی و از اخبار و حوادث آنجا سخن به میان آوردند، گویی خود در آن حوادث و قضایا حضور داشتند، پس از مدّتی رو کردند به آن مرد و فرمودند: «برخیز و از حال این مرد داخل تنور خبری بیاور.»

سهل بن حسن برخاست و به کنار تنور آمد و دید که هارون مکّی داخل تنور چهار زانو نشسته و او را باکی نیست، در این وقت هارون از تنور خارج شد و به سوی امام آمد و سلام کرد.

حضرت به آن خراسانی فرمودند: «چند نفر در خراسان، مانند این مرد پیدا می‌شود؟» گفت: قسم به خدا، یک نفر هم پیدا نخواهد شد.

حضرت هم فرمودند: «قسم به خدا یک نفر هم پیدا نمی‌شود، پس ای خراسانی! بدان ما در زمانی که پنج نفر مانند این مرد وجود نداشته باشد، قیام و خروج نمی‌نماییم، و ما به زمان و وقت مناسب از شما آگاه‌تریم.»¹

 و بدین جهت است که ما می‌بینیم امام صادق علیه السّلام عموی خود جناب زید را از قیام برحذر می‌داشتند و او را نهی می‌نمودند و می‌فرمودند: «هنوز موقع آن نرسیده است که حکومت و خلافت از آن ما اهل بیت گردد.»

روایت معتب در کیفیّت آخرین ملاقات زید بن علی با امام صادق علیه السّلام

 معتب گوید:

در منزل امام صادق علیه السّلام با عدّه‌ای از اصحاب نشسته بودیم که درب خانه به صدا درآمد. من آمدم درب را باز کردم دیدم جناب زید بن علی، عموی حضرت است. امام صادق علیه السّلام فوراً به حضّار فرمودند: داخل اطاق دیگر شوند و درب را ببندند و کسی هیچ تکلّم نکند. وقتی که جناب زید داخل شد حضرت برخاستند و با زید معانقه کردند و زید را در کنار خود نشاندند و مدّتی با یکدیگر آهسته صحبت و مشورت می‌کردند.