
اسرار ملکوت ج1
جلد اول از مجموعۀ «اسرار ملکوت» که شرحی نفیس ولی ناتمام از حدیث شریف عنوان بصری است از رشحاتِ قلم حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللهسرّه بوده است؛ که مقدمهای بر شرح این حدیث شریف است و پیرامون «ضرورت کسب معارف یقینی و الهی، و حُرمتِ کتمان حقیقت» به رشتۀ تحریر درآمده است. اهم مطالب این مجلد: • حرمت کتمان حقیقت • کتمان مناقب امیرالمؤمنین علیهالسلام توسط بعضی از صحابه • بیمهری حوزه نجف نسبت به حکما و عرفای الهی • بطلان سکوت در مقابل ظلم، طبق موازین عقلی و نقلی • لزوم بصیرت و خبرهبودن در شناخت دین و تبلیغ آن • معرفتنداشتن به فلسفه احکام، یکی از مصادیق عدم موفقیت در امربهمعروف • اختلاف نفوس در تلقّیِ تشیّع و اطاعت از امام معصوم • اطاعت از امام معصوم علیهالسلام باید در همه ابعاد انسانی باشد
اسرار ملکوت ج1
199و لیکن من این علم را از علم پروردگار اخذ میکنم و از آنجا میگیرم.“»
و یا صریح کلمات فرمایشات امیر مؤمنان که شیعه و سنّی نقل کردهاند که بارها بر فراز منبر میفرمود:
سَلُونِی قَبلَ أن تَفقِدونی، فَإنِّی بِطُرُقِ السَّماءِ أخبَرُ مِنکُم بِطُرُقِ الأرضِ؛1و2
«از من بپرسید هرچه را که به نظرتان میآید، بهدرستی که اطّلاع و اشراف من بر عوالم غیب بیش از اطّلاع شما بر مسائل عادی و روزمرّه عالم طبع است.»
و یا روایت مرویّه:
لَولا البَداءُ لَحَدَّثتُکُم بِما هُوَ کائِنٌ إلَی یَومِ القِیامَةِ؛3 «اگر نبود مسألۀ تغییر و تبدّل در مشیّت و تقدیر قاهر الهی، همانا از تمام وقایع تا روز قیامت خبر میدادم.»
و کذلک روایات صریحه در اینکه مقصود از آیه شریفه: ﴿وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ فِيٓ إِمَامٖ مُّبِينٖ﴾؛4 «هر چیزی را در کلّ عالم وجود در وجود امام مبین گرد آوردهایم.» ائمّه علیهم السّلام میباشند؛ و... .
آنوقت چطور امام علیه السّلام در یک مسألۀ به این سادگی که تحدید و اندازۀ آب کرّ است، دچار اشتباه و خطا میشود در حالیکه عقلاً این اشتباه موجب اشتباه امّت و انحراف آنان از احکام الهی و بطلان طهارت و عبادت و تأخیر بیان از وقت حاجت خواهد شد! و بطلان این از ابده بدیهیّات و اوضح واضحات خواهد بود.
جای تعجّب است که پس از ١٤٠٠ سال از ظهور مکتب اسلام و تبیین حقایق رشیقه و رائعه از جانب اهل بیت عصمت علیهم السّلام، مطالبی به گوش میرسد، تو گویی زمان، زمان ظهور اسلام و سنوات اوّلیّه بعثت و رسالت است!!
- شرح غرر الحکم و درر الکلم، آمدی، ج ٤، ص ١٤٨.
- امام شناسی، ج ١٢، درس ١٧٧ تا ١٨٠ اختصاص به این منقبت أمیرالمؤمنین علیه السّلام دارد، و مصادر این روایت از عامّه و خاصّه تذکّر شده است.
- الإحکام فی اصول الأحکام، ج ٣، ص ١٠٢.
- سوره یس (٣٦) آیه ١٢.
