اسرار ملکوت ج1

دست خواهی داد آیا مرا تصدیق می‌کنی؟“

گفت: خیر؛ زیرا فقط خدای متعال است که عالم به غیب می‌باشد.

حضرت فرمودند: ”آیا چنین نیست که خدا می‌گوید: ﴿اوست عالم به غیب، پس کسی را بر غیبت مطلع نمی‌گرداند * مگر فردی را که خود بپسندد و بخواهد که او همانا رسول و فرستاده اوست.﴾؟ بنابراین رسول الله در نزد خداوند پسندیده است و ما اهل بیت وارثان همین رسول هستیم که خدا علم غیب خود را به وی ارزانی داشته است. پس ما عالم هستیم به آنچه قبلاً بوده است در ازل و آنچه بعداً خواهد آمد تا روز قیامت. و ای ابن‌هدّاب! بدان آنچه را که به تو خبر دادم در عرض پنج روز آینده اتفاق خواهد افتاد؛ پس اگر چنین نشد من دروغ‌گو و مُفتری هستم، و اگر راست درآمد پس بدان این تو هستی که کلام خدا و رسول خدا را ردّ و انکار می‌نمایی. حال که چنین است مطلب دیگری نیز به تو بگویم و آن اینکه: عن‌قریب تو دیدگانت را از دست خواهی داد و کور خواهی گشت، پس نه دشت و بیابان را خواهی توان دید و نه کوه و ارتفاع را، و این مسأله در عرض چند روز آینده اتفاق خواهد افتاد. و نیز بدان که به همین زودی‌ها تو قسم دروغی خواهی خورد و در پی آن پیسی صورت تو را فراخواهد گرفت.“»

 و یا در روایت امام جواد علیه السّلام همان‌طور که نقل شده است:

إنَّ أباجَعفَرٍ الجَوادَ علیه السّلام لَمّا أخبَرَ أُمَّ الفَضلِ بِنتَ المَأمُونِ حِینَما أُدخِلَت علَیهِ بِما فاجَأها مِمّا یَعتَرِی النِّساءَ عِندَ العادَةِ، قالَت لَهُ: لا یَعلَمُ الغَیبَ إلّا اللهُ تَعالَی! فَقالَ علیه السّلام: «و أنا أعلَمُهُ مِن عِلمِ اللهِ تَعالَی.»¹

«وقتی که امّ الفضل، دختر مأمون خلیفۀ عبّاسی وارد بر امام جواد علیه السّلام شد، او را حالتی دست داد همچون حالت زنان در دوران عادت و حضرت او را از این امر مطّلع کردند. امّ الفضل به حال اعتراض گفت: مگر تو علم غیب می‌دانی! در حالی‌که علم به غیب منحصر به پروردگار است. حضرت فرمودند: ”بلی