اسرار ملکوت ج1

 غرض اینکه مرحوم صدرالمتألّهین چگونه از جناب این عارف نامدار و محقّق عالی‌مقدار به اصحاب کشف و یقین یاد می‌کند! یعنی فردی که در مبانی اعتقادی به مرتبه و مرحلۀ یقین دست یافته است. آخر چگونه متصوّر است که فردی همچون صدرالمتألّهین با این وسعت علم و تضلّع بر مبانی تشیّع و فکر ثاقب و عمیق خود، و آن محبّت و وَلَه و شیدایی نسبت به اهل بیت عصمت علیهم السّلام، این‌گونه از یک آدم سنّی مذهب معاند و مُلحِد به اعتقاد صاحب روضات الجنّات، تعریف و تمجید نماید؟!

 و یا در باب وجود ذهنی، جلد ١، صفحه ٢٦٦ می‌گوید:

و یُؤَیِّدُ ذَلِکَ ما قالَهُ الشَّیخُ الجَلیلُ مُحیی‌الدّینِ العَرَبیُّ الأندُلُسِیُّ ـ قَدَّسَ اللهُ سِرَّهُ ـ فی کِتابِ فُصوصُ الحِکَمِ.

«و این کلام را فرمایش جناب شیخ و عالم بزرگوار محیی‌الدّین عربی اندلسی ـ خدای متعال ضمیر او را مقدّس گرداند ـ در کتاب فصوص الحکم تأیید می‌نماید.»

 و همین‌طور در جاهای دیگر.

طعن صاحب روضات الجنات به بزرگان شیعه به علت حمایت آنان از محیی‌الدّین

 حال باید سؤال کرد: به چه دلیل صاحب روضات الجنّات با عباراتی موهِن و وقیح، اعتقاد بزرگانی از امثال صدرالمتألّهین را نسبت به جناب محیی‌الدّین به تصویر می‌کشد؟

 ایشان در جلد ٤ طبع سنگی کتاب روضات الجنّات، صفحه ١٩٣ تا صفحه ١٩٦ مطالبی دارد؛ من جمله آنکه:

نَعَم، فی هَذِهِ الطّائِفَةِ جَماعَةٌ عَلَی‌حِدَةٌ یَنظُرونَ دائِمًا إلَی أمثالِ هَؤُلاءِ المَلاحِدَةِ بِعَینٍ واحِدَةٍ؛ مِثلُ: ابنِ فَهدِ الحِلِّیِّ، و شَیخِنا البَهائِیِّ، مَولانا مُحسِنِ الکاشِیِّ، و المَولَی محمّد تَقیِّ المَجلِسیِّ، و القاضی نورِ اللهِ التُستَرِیِّ، و لا سیَّما المُتَأخِّرِ مِنهُم المُلَقَّبِ مِن أجلِ ذَلِکَ بِ‍ «شیعه تراش».

«آری در میان این طائفۀ عظیم و گسترده از فقهای شیعه جماعتی هستند جدا