اسرار ملکوت ج1

و إنّی لَأستَغفِرُ اللهَ کَثیرًا مِمّا ضَیَّعتُ شَطرًا مِن عُمری فی تَتَبُّعِ آراءِ المُتِفَلسِفَةِ و المُجادِلینَ مِن أهلِ الکَلامِ، و تَدقیقاتِهِم و تَعَلُّم جُربُزَتِهِم فی القَولِ و تَفَنُّنِهِم فی البَحثِ، حَتَّی تَبَیَّنَ لی آخِر الأمرِ بِنورِ الإیمانِ و تأییدِ اللهِ المَنّانِ: أنَّ قیاسَهُم عَقیمٌ، و صِراطَهُم غَیرُ مُستَقیمٍ؛ فَألقَینا زِمامَ أمرِنا إلَیهِ و إلَی رَسولِهِ النَّذیرِ المُنذِر. فَکُلُّ ما بَلَغنا مِنهُ آمَنّا بِهِ و صَدَّقناهُ، و لَم نَحتَل أن نُخَیِّلَ لَهُ وَجهًا عَقلیًّا و مَسلَکًا بَحثیًّا، بَلِ اقتَدَینا بِهُداهُ و انتَهَینا بِنَهیِهِ، امتِثالًا لِقَولِهِ تَعالَی: ﴿وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰكُمۡ عَنۡهُ فَٱنتَهُواْ﴾.¹. حَتَّی فَتَحَ اللهُ عَلَی قَلبِنا ما فَتَحَ، فَأفلَحَ بِبَرَکَةِ مُتابَعَتِهِ و أنجَحَ.²

«من از اینکه مدّتی بسیار از عمر خود را صرف کنکاش و ارزیابی و تحقیق نظرات و آرای مدّعیان به فلسفه و حکمت و اهل کلام گذراندم، بسیار نادم و به جانب پروردگار توبه و استغفار می‌کنم. و از اینکه عمر خود را به موشکافی در آن مطالب و یادگیری طریقۀ بحث و جدل و تقریر مباحث گذراندم پشیمانم. تا اینکه بالأخره در نهایت امر به توفیق ربّانی و بارقۀ نور ایمان و تأییدات خدای منّان دریافتم که: روش آنان در بیان مسائل و وصول به عقاید، عقیم و راه آنها غیر مستقیم می‌باشد. از این رو زمام امور خود را به دست پروردگار و پیامبر بشیر و نذیر او سپردیم و او را بر همۀ اعمال و کردار و نیّات و افکار خود حاکم و صاحب اختیار گردانیدیم. پس هرچه از رسول او به ما رسید به آن ایمان آورده و تصدیق نمودیم و دیگر به فکر توجیه و تأویل آن برنیامدیم، و عقل خود را جهت تفسیر به رأی آن به کار نگرفتیم، بلکه هدایت او را مقتدای خود شمردیم و نهی او را گردن نهادیم؛ زیرا خدای متعال می‌فرماید: ﴿هر آنچه را که پیامبر ما به شما داد بپذیرید و از هرچه بیم داشت پرهیز کنید﴾. تا اینکه در نتیجۀ متابعت از خدای منّان و