اسرار ملکوت ج1

«بدان ـ که خدا تو را تأیید کند ـ که برای ما از جانب جعفر بن محمّد الصادق روایت کرده‌اند که او از پدرش محمّد بن علی و او از پدرش علیّ بن الحسین و او از پدرش حسین بن علی و او از پدرش علیّ بن أبی‌طالب و او از رسول خدا صلّی الله علیه (و آله) و سلّم روایت نمود که فرمود: ”ولی و صاحب اختیار هر قوم باید از میان آن قوم باشد؛ یعنی باید در زمان مردم وجود داشته باشد.“»

 این عبارت تصریح دارد بر اینکه آن حضرت زنده و دارای همین حیات و زندگانی ظاهری و عادی می‌باشد.

تعریف و مدح بسیاری از بزرگان و مفاخر تشیّع نسبت به محیی‌الدّین

 مطلب دیگر که باید جدّاً روی آن تأمّل و دقّت شود، تعریف و مدح و تحسین بسیاری از بزرگان و مفاخر عالم تشیّع نسبت به جناب محیی‌الدّین عربی است؛¹ که از جمله قاضی نور الله شوشتری در مجالس المؤمنین، او را قطعاً از زمرۀ شیعیان اهل بیت علیهم السّلام می‌شمارد:

فردی که در راه اعتلای مکتب تشیّع و احقاق حقّانیّت دین حنیف جان خود را فدا نمود، و گروهی متعصّب و معاند سنّی به جرم تشیّع او را با تازیانه‌های خاردار آن‌قدر زدند تا تمامی جسم و بدن او تکه تکه شد و در هم آمیخت.²

 مرحوم ملا سیّد صالح موسوی خلخالی ـ قدّس سره ـ در مقدّمه کتاب شرح مناقب از افرادی که پای در اثبات تشیّع محیی‌الدّین می‌فشارند، مانند: مرحوم ابن فهد حلّی و شیخ بهایی و مجلسی اوّل و قاضی نور الله شوشتری و غیره نام می‌برد.³

 مرحوم صدرالمتالّهین شیرازی از مفاخر عالم تشیّع و عرفان در مقدمۀ اسفار، راجع به رجوع و احالۀ امور به مصادر وحی و تشریع و منابع حیات الهی و نوامیس عالم وجود، حضرت رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و اهل بیت او علیهم السّلام می‌فرماید: