اسرار ملکوت ج1

به ناسپاسی‌هایی تبدیل نگشته است! و جایگاه او را در عالم علم و عرفان تا به چه درجه در هبوط و حضیض قرار نداده‌اند!

 گروهی او را مشرک و دسته‌ای حتّی بدتر از آن؛ و آن کسانی که نخواستند آن تعبیرات بسیار زشت و زننده و به دور از تعقّل و درایت را در حقّ او روا دارند، او را متّهم به تسنّن و انعزال از مکتب و متابعت اهل بیت علیهم السّلام نموده‌اند. غافل از اینکه اگر در کلام او بر فرض صحّت انتساب و عدم امکان توجیه به وجه صحیح و استوار، مطلبی دالّ بر گرایش و میل به تسنّن وجود داشته باشد، تصریحاتی که حاکی از انتحال او به مذهب تشیّع است او را از هر گونه اتّهام و نسبت ناشایست و انحراف مصون و محفوظ می‌دارد.

اعتقاد و تصریح محیی‌الدّین به ظهور و خلافت حضرت مهدی عجّل الله تعالی فرجه الشریف

 از جمله نصوصی که دالّ بر اعتقاد راسخ او به مذهب تشیّع و اهل بیت است، مطلبی است که در فتوحات راجع به ظهور حضرت بقیّة الله ارواحنا فداه بیان می‌کند.

 مرحوم شیخ بهایی ـ رضوان الله علیه ـ در کتاب اربعین خود در ضمن شرح حدیث سی و شش چنین گوید:

خاتِمَةٌ: إنَّهُ لَیُعجِبُنی کَلامٌ فی هَذا المَقامِ لِلشَّیخِ العارِفِ الکامِلِ الشِّیخِ مُحیی الدّینِ بنِ عَرَبیٍّ، أورَدَهُ فی کِتابِ الفُتوحاتِ المَکِّیَّةِ. قالَ ـ رَحِمَهُ اللهُ ـ فی البابِ الثَّلاثَ‌مِائَةِ و السِّتِّ و السِّتّینَ مِنَ الکِتابِ المَذکورِ:

«إنَّ لِلَّهِ خَلیفَةً یَخرُجُ مِن عِترَةِ رَسولِ اللهِ صَلَّی اللهُ علَیهِ و آلِهِ و سَلَّمَ مِن وُلدِ فاطِمَةَ عَلَیها السَّلامُ، یُواطی اسمُهُ اسمَ رَسولِ اللهِ صَلَّی اللهُ علَیهِ و آلِهِ و سَلَّمَ، جَدُّهُ الحُسَینُ بنُ عَلیٍّ علَیهِما السَّلامُ، یُبایَعُ بَینَ الرُّکنِ و المَقامِ، یَشبَهُ رَسولَ اللهِ صَلَّی اللهُ علَیهِ و آلِهِ و سَلَّمَ فی الخَلقِ (بفتح الخاء) و یَنزِلُ عَنهُ فی الخُلقِ (بضمّ الخاء).»¹

 مرحوم شیخ بهایی ـ اعلی الله مقامه ـ می‌گوید: