اسرار ملکوت ج1

و تصدیق نمی‌نمود در جایی که فرمود: من فرزند دو قربانی در راه خدایم.

و به همان علّتی که خدای تعالی ذبح را از حضرت اسماعیل دفع نمود، به همان علّت نیز ذبح و قربانی شدن را از حضرت عبدالله برداشت؛ و آن علّت عبارت از این است که: رسول خدا و ائمّه معصومین علیهم السّلام از صلب این دو نفر می‌باشند. و به واسطۀ یمن و برکت وجود این حضرات معصومین علیهم السّلام بود که خداوند این مسأله را از آنها دفع نمود، و بنابراین دیگر سنّت بر ذبح اولاد از سایر افراد جاری نشد. و اگر این مسأله (وجود و تکوّن ائمّه معصومین علیهم السّلام) فلسفه و علّت برای دفع ذبح نبود، به واسطۀ وجود این سنّت و صدور آن از طرف حضرت عبدالمطلّب، بر تمامی افراد لازم بود که برای تقرّب و نزدیکی به پروردگار و رفض هر گونه تعلّقات، فرزندان خود را در روز عید قربان در پیشگاه پروردگار قربانی نمایند!

و از طرف دیگر هر قربانی که شخص حاجی در روز عید قربان در منی و غیر منی جهت تقرّب الی الله انجام دهد، به عنوان فدیه و عوض برای حضرت اسماعیل قرار خواهد گرفت تا روز قیامت.»

تبیین روایت امام رضا علیه السّلام مبنی بر صحّت نذر حضرت عبدالمطلّب بر ذبح فرزندش

 در این روایت ملاحظه می‌شود که امام رضا علیه السّلام عمل حضرت عبدالمطلّب را تأیید و فعل او را حجّت قلمداد می‌کند و موجب مباهات و افتخار رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم می‌داند؛ در حالی‌که ذبح فرزند در شریعت رسول اکرم و سایر شرایع، به استثنای قضیّۀ قوم حضرت موسی علیه السّلام حرام می‌باشد. ولی آنچه که مسأله را سهل و قابل هضم و قبول می‌نماید آن است که: جریان این امر و نزول این حکم در نفس انسان به واسطۀ اشراب از منبع وحی و اشراف بر مصدر تشریع و اخذ مبانی و ملاکات احکام از سرچشمۀ تشریع باشد، و به واسطۀ اتصال نفس با مقام مشیّت و اراده و خواست و رضای پروردگار حقیقت مسأله در نفس ظهور و تجلّی نماید، آنگاه بروز و ظهور این مسأله گاهی به صورت رؤیای صادقه و گاهی به صورت مکاشفات روحانیه و حقیقیّه در بیداری تحقّق خواهد نمود. و همان‌طور که رؤیای حضرت ابراهیم علیه السّلام برای او و برای