
اسرار ملکوت ج1
جلد اول از مجموعۀ «اسرار ملکوت» که شرحی نفیس ولی ناتمام از حدیث شریف عنوان بصری است از رشحاتِ قلم حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللهسرّه بوده است؛ که مقدمهای بر شرح این حدیث شریف است و پیرامون «ضرورت کسب معارف یقینی و الهی، و حُرمتِ کتمان حقیقت» به رشتۀ تحریر درآمده است. اهم مطالب این مجلد: • حرمت کتمان حقیقت • کتمان مناقب امیرالمؤمنین علیهالسلام توسط بعضی از صحابه • بیمهری حوزه نجف نسبت به حکما و عرفای الهی • بطلان سکوت در مقابل ظلم، طبق موازین عقلی و نقلی • لزوم بصیرت و خبرهبودن در شناخت دین و تبلیغ آن • معرفتنداشتن به فلسفه احکام، یکی از مصادیق عدم موفقیت در امربهمعروف • اختلاف نفوس در تلقّیِ تشیّع و اطاعت از امام معصوم • اطاعت از امام معصوم علیهالسلام باید در همه ابعاد انسانی باشد
اسرار ملکوت ج1
257أشواطٍ؛ و وَجَدَ کَنزًا فَأخرَجَ مِنهُ الخُمسَ؛ و سَمَّی زَمزَمَ حِینَ حَفَرَها سِقایَةَ الحاجِّ.
و لَولا أنَّ عَمَلَ عَبدِالمُطَلِّبِ کانَ حُجَّةً و أنَّ عَزمَهُ کانَ عَلَی ذِبحِ ابنِهِ عَبدِاللهِ شَبیهٌ بِعَزمِ إبراهیمَ عَلَی ذِبحِ ابنِهِ اسماعیلَ، لَما افتَخَرَ النَّبِیُّ صَلَّی اللهُ علَیهِ و آلِهِ و سَلَّمَ بِالِانتِسابِ إلَیها لِأجلِ أنَّهُما الذَّبیحانِ فی قَولِهِ صَلَّی اللهُ علَیهِ و آلِهِ و سَلَّمَ: أنا ابنُ الذَّبِیحَینِ.
و العِلَّةُ الَّتِی مِن أجلِها دَفَعَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ الذِّبحَ عَن اسماعیلَ، هِیَ العِلَّةُ الَّتی مِن أجلِها دَفَعَ الذِّبحَ عَن عَبدِاللهِ؛ و هِیَ کَونُ النَّبِیِّ صَلَّی اللهُ علَیهِ و آلِهِ و سَلَّمَ و الأئِمَّةِ المَعصومینَ صَلَواتُ اللهِ علَیهِم فی صُلبَیهِما، فَبِبَرَکَةِ النَّبِیِّ صَلَّی اللهُ علَیهِ و آلِهِ و سَلَّمَ و الأئِمَّةِ علیهم السّلام دَفَعَ اللهُ الذِّبحَ عَنهُما، فَلَم تَجرِ السُّنَّةُ فی النّاسِ بِقَتلِ أولادِهِم؛ و لَولا ذَلِکَ لَوَجَبَ عَلَی النّاسِ کُلَّ أضحَی التَّقَرُّبُ إلَی اللهِ تَعالَی بِقَتلِ أولادِهِم. و کُلُّ ما یَتَقَرَّبُ النّاسُ بِهِ إلَی اللهِ عَزَّوَجَلَّ مِن أُضحِیَةٍ فَهُوَ فِداءٌ لِإسماعیلَ علیه السّلام إلَی یَومِ القیامَةِ.“1
«جناب عبدالمطلّب پنج سنّت و روش را قبل از اسلام معمول میداشت و خدای متعال پس از فرستادن رسول خود و تشریع شریعت اسلام آن پنج سنّت را نیز در دین اسلام قرار داد: اوّل اینکه: زنان پدران را بر فرزندان ایشان حرام گردانید. دوّم: دیه قتل را صد شتر مقرّر کرد. سوّم اینکه: طواف دور خانه خدا را هفت دور قرار داد. و چهارم اینکه: گنجی را یافت و یک پنجم آن را به عنوان خمس در راه خدا صرف کرد. و پنجم: زمانیکه چاه زمزم را حفر نمود آن را به عنوان آب شرب حجّاج اعلان نمود.
و اگر این چنین نبود که عمل عبدالمطلّب از روی بینش و بصیرت دینی و شرعی و مطابق با دستور و رضای پروردگار میبود و فعل او شبیه به فعل و عمل حضرت ابراهیم نبود، هرگز رسول خدا به این عمل افتخار نمینمود و خود را منتسب به این دو قربانی نمیکرد و کار حضرت عبدالمطلّب را تأیید
- عیون اخبار الرّضا علیه السّلام، ج ١، ص ٢١٠ ـ ٢١٢.
