اسرار ملکوت ج1
جلد اول از مجموعۀ «اسرار ملکوت» که شرحی نفیس ولی ناتمام از حدیث شریف عنوان بصری است از رشحاتِ قلم حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللهسرّه بوده است؛ که مقدمهای بر شرح این حدیث شریف است و پیرامون «ضرورت کسب معارف یقینی و الهی، و حُرمتِ کتمان حقیقت» به رشتۀ تحریر درآمده است. اهم مطالب این مجلد: • حرمت کتمان حقیقت • کتمان مناقب امیرالمؤمنین علیهالسلام توسط بعضی از صحابه • بیمهری حوزه نجف نسبت به حکما و عرفای الهی • بطلان سکوت در مقابل ظلم، طبق موازین عقلی و نقلی • لزوم بصیرت و خبرهبودن در شناخت دین و تبلیغ آن • معرفتنداشتن به فلسفه احکام، یکی از مصادیق عدم موفقیت در امربهمعروف • اختلاف نفوس در تلقّیِ تشیّع و اطاعت از امام معصوم • اطاعت از امام معصوم علیهالسلام باید در همه ابعاد انسانی باشد
مرتب سازی:
اسرار ملکوت ج1
90آری! حوزۀ نجف سیّد حسن مسقطی را بیرون میکند. حوزۀ گمگشتۀ سرگشته نمیداند چه گوهر گرانبهایی را از دست داده است! و چه مرد توحید و شخصیّت الهی و استوانۀ علم و سند فضیلت را فاقد شده است! و اگر میدانست باز جهل بسیط بود؛ امّا هزار افسوس از جهل مرکّب.
سیّد حسن هرجا برود، در مسقط برود، در هند برود، در دریا برود، در صحرا برود، او با خداست و خدا با اوست. او ساجد است و راکع، او ملبّس به لباس احرام است ظاهراً و باطناً، او در داخل عالم ولایت و با ولیّ مطلق است.1
مولانا در مذمّت قدح اولیاء و عاقبت وخیم آن چه زیبا فرموده است:
آن دهن کژ کرد و از تسخر بخواند *** نام احمد را دهانش کژ بماند چون خدا خواهد که پرده کس درد *** میلش اندر طعـنۀ پاکان برد ور خدا خواهد که پوشد عیب کس *** کم زند در عیب معیوبان نفس چون خدا خواهد که مان یاری کند *** میل ما را جانب زاری کند ای خنک چشمی که آن گریان اوست *** ای همایون دل که او بریان اوست از پی هر گریه آخر خندهای است *** مرد آخر بین مبارک بندهای است2 مرحوم سیّد حسن مسقطی در توسّل به موالیان معصومین و اندکاک و محو در ولایت ائمّه هدی و عشق سرشار به خاندان وحی آیتی بود و حکایتها از ایشان بر جای مانده است.
مشاهدات توحیدی مرحوم سیّد حسن مسقطی
گویند در ایّام عاشورا که برای زیارت به کربلا میآمد، تمام جریانات و وقایع گذشتۀ کربلا را بر حضرت سیّدالشّهداء علیه السّلام و اهل بیت او با چشم برزخی و مثالی مشاهده مینمود، و با سرّ و حقیقت ملکوتی خود به اسرار و رموز آن واقعه اطّلاع حاصل مینمود.
- همان، ص ١٠٥.
- مثنوی معنوی، دفتر اوّل.