اسرار ملکوت ج1

المُصانَعاتِ؛ و عَرَفوهُم بِالتَّعَصُّبِ الشَّدِیدِ الَّذِی یُفارِقونَ بِهِ أدیانَهُم، و أنَّهُم إذا تَعَصَّبُوا أزالُوا حُقوقَ مَن تَعَصَّبُوا علَیهِ و أعطَوْا ما لا یَستَحِقُّهُ مَن تَعَصَّبُوا لَهُ مِن أموالِ غَیرِهِم و ظَلَموهُم مِن أجلِهِم، و عَرَفوهُم یُقارِفونَ المُحَرَّماتِ؛ و اضطَرُّوا بِمَعارِفِ قُلوبِهِم إلَی أنَّ مَن فَعَلَ ما یَفعَلونَهُ فَهُوَ فاسِقٌ لا یَجوزُ أن یُصَدَّقَ عَلَی اللهِ و لا عَلَی الوَسائِطِ بَینَ الخَلقِ و بَینَ اللهِ. فَلِذَلِکَ ذَمَّهُم لِما قَلَّدُوا مَن قَد عَرَفوهُ، و مَن قَد عَلِمُوا أنَّهُ لا یَجوزُ قَبولُ خَبَرِهِ و لا تَصدیقُهُ فی حِکایَتِهِ، و لا العَمَلُ بِما یُؤَدِّیهِ إلَیهِم عَمَّن لَم یُشاهِدوهُ؛ و وَجَبَ علَیهِمُ النَّظَرُ بِأنفُسِهِم فی أمرِ رسولِ اللهِ صَلَّیَ اللهُ علَیهِ و آلِهِ إذ کانَت دَلائِلُهُ أوضَحَ مِن أن تَخفَی و أشهَرَ مِن أن لا تَظهَرَ لَهُم.»

«سپس امام حسن عسکری علیه السّلام فرمود:

مردی به امام صادق علیه السّلام عرض کرد: چطور خداوند قوم یهود را مذمّت نموده است بر تقلید از عالمان سوء و پیروی از فرامین خلاف آنها، در حالی‌که برای آنها راهی به سوی نور و روشنایی و هدایت وجود نداشته است و قوّۀ تشخیص حق از باطل را فاقد بودند، و راهی جز پذیرفتن کلمات علمایشان و عمل به دستورات آنان و اعتقاد به مبانی مطرح شده از طرف آنان نداشتند؟! و آیا عوام یهود مانند عوام ما در تقلید از علمایشان نمی‌باشند، و حکمی که بر تقلید کورکورانۀ عوام ما از علمایشان مترتّب است بر آنها مترتّب نمی‌شود؟

امام صادق علیه السّلام چنین پاسخ فرمود:

”بدان که بین عوام ما و عوام یهود و علمای ما و علمای ایشان، از جهتی افتراق و از جهتی اشتراک و تسویه برقرار است؛ امّا اشتراک بین عوام ما و آنها در مسأله تقلید از علمای سوء این است که: خداوند همان‌طور که مذمّت و تقبیح کرده است تقلید از علمای سوء ما را و عوام را مورد سرزنش قرار داده است، هم‌چنین عوام یهود را بر تقلید علی‌العمیاء و کورکورانه از علمای سوءشان نکوهش نموده است؛ و امّا از جهت افتراق بین آنها، پس مسأله فرق می‌کند.“

آن مرد عرضه داشت: یابن رسول الله! توضیح نمی‌دهید این مسأله را؟

حضرت صادق علیه السّلام فرمود: ”به‌تحقیق عوام یهود اطّلاع کافی بر