اسرار ملکوت ج1

محکم و متقن و غیر قابل تردید و توجیه و بعضی قابل تأویل و توجیه و تشکیک‌اند، گونه‌ای از اخبار مُسنَد و از جهت انتساب به رسول خدا شکّی در آنها وجود ندارد و گونه‌ای دیگر آمیخته با وهم و خیال و برانگیخته از روی نادانی و جهالت و دخالت فهم غلط و سلیقۀ فردی می‌باشد.

در زمان حیات رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم بعضی بر آن حضرت دروغ بستند و سخن ناصواب و کذب به آن جناب نسبت دادند؛ رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم برفراز منبر خطاب به مردم چنین فرمود:

”هر کسی از روی عمد و غرض دروغی را به من نسبت دهد و سخنی ناگفته را به من ببندد، جایگاه خود را در روز قیامت از آتش جهنّم قرار داده است.“»

و إنَّما أتاکَ بِالحَدیثِ أربَعَةُ رِجالٍ لَیسَ لَهُم خامِسٌ:

رَجُلٌ مُنافِقٌ مُظهِرٌ لِلإیمانِ، مُتَصَنِّعٌ بِالإسلامِ، لا یَتَأثَّمُ و لا یَتَحَرَّجُ، یَکذِبُ عَلَی رَسولِ اللهِ صَلَّی اللهُ علَیهِ و آلِهِ مُتَعَمِّدًا. فَلَو عَلِمَ النّاسُ أنَّهُ مُنافِقٌ کاذِبٌ لَم یَقبَلُوا مِنهُ و لَم یُصَدِّقُوا قَولَهُ، وَلَکِنَّهُم قالوُا: صاحِبُ رَسولِ اللهِ صَلَّی اللهُ علَیهِ و آلِهِ، رَأیٰ و سَمِعَ مِنهُ و لَقِفَ عَنهُ؛ فَیَأخُذونَ بِقَولِهِ؛ و قَد أخبَرَکَ اللهُ عَنِ المُنافِقینَ بِما أخبَرَکَ و وَصَفَهُم بِما وَصَفَهُم بِهِ لَکَ. ثُمَّ بَقُوا بَعدَهُ علَیهِ و آلِهِ السَّلامُ فَتَقَرَّبُوا إلَی أئِمَّةِ الضَّلالَةِ و الدُّعاةِ إلَی النّارِ بِالزُّورِ و البُهتانِ؛ فَوَلَّوهُمُ الأعمالَ و جَعَلوهُم حُکّامًا عَلَی رِقابِ النّاسِ و أکَلُوا بِهِمُ الدُّنیا. و إنَّما النّاسُ مَعَ المُلوکِ و الدُّنیا إلّا مَن عَصَمَ اللهُ. فَهُوَ أحَدُ الأربَعَةِ.

«ای مرد بدان افرادی که خبری برای تو می‌آورند از این چهار دسته و گروه خارج نیستند:

دستۀ اوّل از راویان حدیث منافقین می‌باشند

گروه اوّل: مردمان منافقی هستند که خود را به زیّ اسلام درآورده در انظار پیرو اسلام و شرع جلوه می‌دهند، از ارتکاب گناه و معاصی هیچ اباء و پروایی ندارند و از وقوع در جرم و جنایت باکی به خود راه نمی‌دهند، به راحتی و سهولت بر رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم دروغ و افتراء می‌بندند. اگر مردم می‌دانستند که اینان منافق و دروغگو هستند، طبعاً کلام ایشان را نمی‌پذیرفتند و از او سخنی نمی‌شنیدند؛ ولی بلیّه در اینجاست که مردم تصوّر