اسرار ملکوت ج1

علیه و آله و سلّم می‌دانستند؛ چنانچه حقّ هم همین است و جز این نیست. و عدّه‌ای آن را صرفاً یک انتخاب و صلاحدید و اختیار احسن در بین موجودین تلقّی می‌کردند و از آن به نحو مسألۀ اجرائی و حکومتی صرف تعبیر می‌آوردند.

 چنانچه در احتجاجات أمیرالمؤمنین علیه السّلام با اصحاب، پس از رحلت رسول خدا این مطلب مشاهده می‌شود که در جواب أمیرالمؤمنین علیه السّلام می‌گفتند: یا علی! اگر حقّ تو را گرفتند، گرفتند، کاری به آنها نداشته باش و بیا از حقّت در گذر! و یا اینکه: یا علی دیگر کار از کار گذشته و در اطراف این موضوع صحبت کردن فایده‌ای ندارد.

 أمیرالمؤمنین علیه السّلام در جواب می‌فرمود:

 چطور شما نصّ صریح خدا و رسول خدا را کنار می‌گذارید و شخص دیگری را بر آنچه خدا و رسول او اختیار کردند، ترجیح می‌دهید؟!

 و آنها جواب می‌دادند که ما بیعت کردیم و نمی‌توانیم از بیعت خود برگردیم.¹

عدم ادراک صحیح از مسألۀ زعامت و وصایت موجب انحراف از اساس شریعت گشت

 اینک بنگرید: چگونه این مردم با اساسی‌ترین پایه از پایه‌های دین و مهمترین رکن از ارکان دین، این‌طور با خونسردی و سردی و سبکی و بی‌اعتنایی برخورد می‌کنند! تو گویی اصلاً مطلبی اتّفاق نیفتاده است و حقیقتی واژگون نشده است و اصلی از اصول تغییر نکرده است و سامری به‌جای موسی ننشسته است و اساس شریعت دستخوش تحریف و اعوجاج و انحراف و بدعت و ضلالت واقع نشده است، و فقط مختصر تغییری در روش حکومت و کیفیّت اجرای احکام واقع شده است؛ تمام این مسائل به خاطر عدم ادراک صحیح از مسألۀ زعامت و وصایت است، و مرجع این قضیّه به عدم ادراک صحیح از مسألۀ دین و شرع و وحی و اتّصال بنده با مبدأ أعلی و کیفیّت سلوک و حرکت از عالم نفس به عالم غیب و رفع حجب ظلمانی و نورانی و تبدیل استعدادات به فعلیّت‌ها و وصول به مرحله و مرتبۀ توحید و تحقّق به حقیقت اسماء و صفات الله می‌باشد.