اسرار ملکوت ج1

صرف یک اختلاف در سلیقه و عدم هماهنگی با علی در مورد خلافت، باید آنها را منکوب و مطرود و ملعون نمود؟ و این همه آثار خیر و برکاتی که از آنها به جامعۀ مسلمین رسیده است را نادیده گرفت؟»

مرحوم امینی بی‌نهایت از این حرف‌ها ناراحت و عصبانی می‌شود ولی جوابی به او نمی‌دهند. آن شخص باز به صحبت خود ادامه می‌دهد و می‌گوید:

«آقا این محبّت و دوستی اهل بیت که شما آن را لازمۀ ایمان و قبولی اعمال می‌دانید اصلاً چه ضرورتی دارد؟ و اگر ما مثلاً نسبت به حضرت ابی‌الفضل علیه السّلام محبّت و ارادت نداشته باشیم، به کجای دین ما آسیب می‌رساند؟»

مرحوم امینی که دیگر طاقتش طاق و صبرش لبریز شده بود، با وجود کسالت شدید و عدم توانایی بر جلوس به زحمت خود را بلند می‌کند و با صدای بلند در حالی‌که رگ‌های گردنش متورّم شده بود بر سر آن مرد داد می‌زند که:

«آقا به خدا قسم اگر تو به این بند کفش‌ها و نعلین من که نوکر أبوالفضل هستم ارادت و محبّت نورزی، با رو به آتش جهنّم می‌افتی و به درک سقوط خواهی نمود!»

 ملاحظه کنید که این فرد با این عقاید در میان ما به تشیّع معروف می‌باشد در حالی‌که حتّی بسیاری از افرادی که ما آنها را سنّی می‌نامیم ابداً به خود اجازه نمی‌دهند به یکی از این حرف‌ها و معتقدات تفوّه کنند، بلکه از نقطه نظر تولّی به خاندان عصمت و تبرّی از زعمای باطل و خلفای غاصب چه عباراتی در لابلای کلمات و کتب آنان یافت می‌شود!

 باز مرحوم والد ـ رضوان الله علیه ـ حکایتی دیگر از این فرد نقل می‌فرمودند:

قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایران که به واسطۀ مخالفت‌ها و تظاهرات مردم مسلمان ایران بر ضدّ حکومت مستبدّانۀ شاهنشاهی، فشار بر رژیم بسیار و حلقۀ محاصره بر حیات جبّاران تنگ شده بود، رژیم ناگزیر بسیاری از زندانیان و مسجونین، من‌جمله علما و آزادی‌خواهان از گروه‌های مختلف و اقشار گوناگون جامعه را آزاد نمود. من برای دیدن ایشان که منزلشان با منزل ما فاصله‌ای نداشت رفتم. پس از گذشت مدّت ربع ساعت دیدم یکی