مطلع انوار ج12
مواعظ رمضان المبارك 1369 ه . ق
جلد دوازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1369 ه. ق در مسجد قائم طهران می‌باشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا می‌باشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ معرفت ذات، و اسماء وصفات پروردگار، و نقد و بررسی آراء مادی‌گرایان. • شرح مختصری در عظمت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، و فضائل امیرالمؤمنین علیه‌السلام. • مباحثی دربارۀ قرآن کریم و اهمیت اهتمام به آن، فلسفۀ روزه، دعا، توبه، تولّی و تبرّی، دنیا، هوای نفس، تقوا، فضیلت نماز، فضیلت علماء ربانی و تربیت اولاد.
مطلع انوار ج12
74بگفتا چون بدست آری نشانش *** که او خود1 بی نشان است آشیانش بگفتا گر چه این امری محال است *** ولیکن ناامیدی هم وبال است2 تفکّر در مخلوقات و وصول به مقام اسماء و صفات
بنابراین انسان به ذات او محیط نمی‌گردد و ذات مقدّسش معلوم احدی نیست، ولیکن باید با تفکّر در مخلوقات به مقام اسماء و صفات رسید؛ زیرا تمام بهجت‌ها و مقام‌ها و لذّات همین است و بس!
حکایت حضرت صادق علیه السّلام راجع به جای دادن خداوند زمین را در تخم مرغ، و جواب نقض حضرت،3 و جواب حلّی که می‌تواند در این‌باره داده شود.
نظامی:
خاک ضعیف از تو توانا شده *** ای همه هستی ز تو پیدا شده ما به تو قائم چو تو قائم به ذات *** زیر نشین علمت کائنات تو به کس و کس به تو مانند نه *** هستی تو صورت پیوند نه وانکه نمرده است و نمیرد تویی *** آنچه تغیّر نپذیرد تویی ملک تعالی و تقدّس تو راست *** ما همه فانی و بقا بس تو راست هر چه نَه یادِ تو فراموش بِه *** هر که نه گویا4 تو خاموش بِه وی به ابد زنده و فرسود ما *** ای از ازل5 بوده و نابود ما - ـ خ ل: «که از ما».
- ـ دیوان حافظ، مثنوی‌نامه، ص 500.
- ـ جهت اطّلاع بیشتر پیرامون این مطلب رجوع شود به: همین مجلّد، ص 53.
- ـ خ ل: «گویای».
- ـ خ ل: «ز ازل».