مطلع انوار ج12
مواعظ رمضان المبارك 1369 ه . ق
54٬175
جلد دوازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1369 ه. ق در مسجد قائم طهران می‌باشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا می‌باشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ معرفت ذات، و اسماء وصفات پروردگار، و نقد و بررسی آراء مادی‌گرایان. • شرح مختصری در عظمت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، و فضائل امیرالمؤمنین علیه‌السلام. • مباحثی دربارۀ قرآن کریم و اهمیت اهتمام به آن، فلسفۀ روزه، دعا، توبه، تولّی و تبرّی، دنیا، هوای نفس، تقوا، فضیلت نماز، فضیلت علماء ربانی و تربیت اولاد.
تهیۀ کتاب از سرای جاوید
مطلع انوار ج12
54...1
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] قالَ: قادِرٌ؟
قالَ: نَعَم، قادِرٌ قاهِرٌ.
قالَ: یَقدِرُ أن یُدخِلَ الدُّنیا کُلَّها فی البَیضَةِ لا یُکَبِّرُ البَیضَةَ و لا یُصَغِّرُ الدُّنیا؟
فَقالَ هِشامٌ: النَّظِرَةَ!
فَقالَ لَهُ: قَد أنظَرتُکَ حَولًا، ثُمَ خَرَجَ عَنهُ.
فَرَکِبَ هِشامٌ إلَی أبِی‌عَبدِ‌اللهِ علیه السّلام، فاستأذَنَ عَلَیهِ فأذِنَ لَهُ. فَقالَ: یا بنَ رَسُولِ اللهِ! أتانِی عَبدُ‌اللهِ الدَّیَصانِیُّ بِمَسألَةٍ لَیسَ المُعَوَّلُ فِیها إلّا عَلَی اللهِ و عَلَیکَ!
فَقالَ لَهُ أبُو‌عَبدِ‌اللهِ علیه السّلام: ”عَمّا ذا سألکَ؟“
فَقالَ: قالَ لِی کَیتَ و کَیتَ.
فَقالَ أبُو‌عَبدِ‌اللهِ علیه السّلام: ”یا هِشامُ، کَم حَواسُّکَ؟“
قالَ: خَمسٌ.
فَقالَ: ”أیُّها أصغَرُ؟“
فَقالَ: النّاظِرُ.
فَقالَ: ”و کَم قَدرُ النّاظِرِ؟“
قالَ: مِثلُ العَدَسَةِ أو أقَلُّ مِنها.
فَقالَ: ”یا هِشامُ، فانظُر أمامَکَ و فَوقَکَ و أخبِرنِی بِما تَرَی!“
فَقالَ: أرَی سَماءً و أرضًا و دُورًا و قُصُورًا و تُرابًا و جِبالًا و أنهارًا.
فَقالَ لَهُ أبُو‌عَبدِ‌اللهِ علیه السّلام: ”إنَّ الّذی قَدَرَ أن یُدخِلَ الّذی تَراهُ العَدَسَةَ أو أقَلَّ مِنها قادِرٌ أن یُدخِلَ الدُّنیا کُلَّها البَیضَةَ لا یُصَغِّرُ الدُّنیا و لا یُکَبِّرُ البَیضَةَ.“
فانکَبَّ هِشامٌ عَلَیهِ و قَبَّلَ یَدَیهِ و راسَهُ و رِجلَیهِ و قالَ: حَسبِی یا بنَ رَسُولِ اللهِ!
فانصَرَفَ إلَی مَنزِلِهِ و غَدا إلَیهِ الدَّیَصانِیُّ فَقالَ: ”یا هِشامُ، إنِّی جِئتُکَ مُسَلِّمًا و لَم أجِئکَ مُتَقاضِیًا لِلجَوابِ.“ فَقالَ لَهُ هِشامٌ: إن کُنتَ جِئتَ مُتَقاضِیًا فَهاکَ الجَوابَ.
فَخَرَجَ عَنهُ الدَّیَصانِیُّ، فأُخبِرَ أنَّ هِشامًا دَخَلَ عَلَی أبِی‌عَبدِ‌اللهِ علیه السّلام فَعَلَّمَهُ الجَوابَ، فَمَضَی عَبدُ‌اللهِ الدَّیَصانِیُّ حَتَّی أتَی بابَ أبِی‌عَبدِ‌اللهِ علیه السّلام فاستأذَنَ عَلَیهِ فأذِنَ لَهُ، فَلَمّا قَعَدَ قالَ لَهُ: یا جَعفَرَ بنَ مُحَمَّدٍ، دُلَّنِی عَلَی مَعبُودِی! [ادامه در صفحه بعد]
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] قالَ: قادِرٌ؟
/
12