Name: کتاب مطلع انوار ج12 - مواعظ رمضان المبارك 1369 هجری قمری - PDF - علامه طهرانی
Availability: InStock
Author: علامه آیتاللَه سید محمدحسین حسینی طهرانی

مطلع انوار ج12

201

...¹
1. [ادامه تعلیقه صفحه قبل]
  تو از براى مائى و ما از براى تو ** عهدى است این فناى تو را با بقاى ما
  دادى سرى ز شوق و خریدى لقاى دوست ** هرگز زیان نبُرد کس از خون بهاى ما
  جانبازیت حجاب دوبینى به هم درید ** در جلوه‌گاه حسن، توئى خود به جاى ما
  بازآ که چشم ما ز ازل بر قدوم تست ** خود خاکروب راه تو بود انبیاى ما
  هین زان تست تاج ربوبیّت از ازل ** گر رفت بر سَنانْ سرت اندر هواى ما
  گر ز آتش عطش جگرت سوخت غم مخور ** از تست آب رحمت بى منتهاى ما
  ور سفله برد ز تو دستى، مشو ملول ** با شهپر خدنگ بپرّد هماى ما
  گسترده‌ایم بال ملائک به جاى فرش ** کازار بر تنت نکند کربلاى ما
  دلگیر گو مباد خلیل از فداى دوست ** کافى است اکبر تو ذبیح مناى ما
  کو نوح؟ گو به دشت بلا آى باز بین ** کشتى شکستگان محیط بلاى ما
  موسى ز کوه طور شنید ار جواب لَن ** گو باز شو به جلوه گه نینواى ما
  گر زنده جان ببُرد ز دار بلا مسیح ** گو دار کربلا نگر و مبتلاى ما
  منسوخ کرد ذکر اوائل حدیث تو ** اى داده تن ز عهد ازل بر قضاى ما5
  1) سوره الکهف (18) آیه 9.
  2) إرشاد مفید، طبع سنگى، ص 266 و 267؛ و إعلام الورَى، ص 248.
  3) آیة الله حاج شیخ محمّد حسین آل کاشف الغطاء (ره) در کتاب جنّة المأوَى در ص 370 و 371 از طبع اوّل، در ضمن بحث از عنوان: ”هل تکلَّم رأسُ الحسین علیه السّلام“ گوید:
  ”رئیس المحدّثین شیخ صدوق (ره) کلمات نیّره‌اى در این باب دارد که جهاراً در پاسخ سلطان رکن‌الدّوله (ره) بیان فرموده، و چون بستگى تمامى به موضوع ما دارد لهذا براى مزید بصیرت خواننده گرامى شایسته است در اینجا ذکر نماییم:
  در ضمن ترجمه احوال شیخ صدوق (ره) نقل شده است که سلطان رکن‌الدّوله روزى بر تخت سلطنت نشست و شروع کرد در تعریف و تمجید شیخ صدوق (ره)؛ چون پیش از این، بیانات شیخ و سخنان طلائى و درخشان وى را در تابش علم و منطق دیده بود. یکى از حضّار بر سلطان اعتراض کرد که: اعتقاد شیخ آن است که سر سیّدالشّهداء علیه السّلام روزى که بر سر نیزه آن را حمل می‌نمودند، سوره کهف را تلاوت می‌کرد. سلطان گفت: من از او این کلام را نشنیده‌ام ولیکن از او سؤال می‌نمایم. پس نامه‌اى به عنوان استفتاء براى او نوشت و از این مطلب پرسش نمود.
  شیخ صدوق (ره) در جواب نوشت: این روایت حکایت شده است از آن کسی که خودش از سر مطهّر آن حضرت شنید که آیاتى چند از سوره کهف را تلاوت می‌کند؛ إلاّ اینکه این مطلب از احدى از ائمّه معصومین علیهم السّلام نقل نشده است. مع‌ذلک ما آن را انکار نمی‌نماییم بلکه راست و درست می‌دانیم؛ به علّت آنکه وقتى ما جایز بدانیم در روز حشر دست‌ها و پاهاى گنهکاران و ستمگران به زبان آید و تکلّم نماید ـ هم‌چنان که قرآن بیان فرموده است: ﴿ٱلۡيَوۡمَ نَخۡتِمُ عَلَىٰٓ أَفۡوَٰهِهِمۡ وَتُكَلِّمُنَآ أَيۡدِيهِمۡ وَتَشۡهَدُ أَرۡجُلُهُم بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ﴾ (سوره یس (36) آیه 65) ـ همین‌طور جایز است سر حسین علیه السّلام سخن بگوید و قرآن تلاوت کند؛ زیرا وى خلیفة الله و إمام المسلمین است و از شباب اهل الجنّة و آقا و سرور بهشتیان است، و نواده پیغمبر اکرم صلّى الله علیه و آله و پسر وصىّ اوست، و مادرش فاطمه زهراء سیّده نساء عالمین است، صلوات الله علیهم أجمعین. بلکه انکار این مطلب بالمآل به انکار قدرت خدا و فضیلت رسول خدا صلّى الله علیه و آله برمی‌گردد. و چقدر شگفت است از کسی که انکار صدور أمثال این امور را می‌نماید درباره کسی که ملائکه در مصیبت او گریستند، و در آن رزیّه از آسمان خون چکید، و گروه جنّ با صداهاى خود نوحه‌سرائى کردند. و کسی که منکر این اخبار و خوارق عادات شود با اینکه صحیح می‌باشند، می‌تواند منکر جمیع شرایع و معجزات صادره از پیامبر و ائمّه علیهم السّلام گردد. بلکه همه ضروریّات دینیّه و دنیویّه را منکر شود؛ چرا که آنها نیز قویّة‌السّند و صحیحة‌الطّرق هستند که براى ما علم به صحّت مضامینشان حاصل شده است.“
  4) آتشکده، دیوان حجّة الإسلام شیخ محمّد تقى نیّر تبریزى، ص 121‌.
  5) آتشکده نیّر، ص 118 و 119.» ـ پایان متن منقول از نور ملکوت قرآن.