مطلع انوار ج12
مواعظ رمضان المبارك 1369 ه . ق
54٬175
جلد دوازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1369 ه. ق در مسجد قائم طهران می‌باشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا می‌باشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ معرفت ذات، و اسماء وصفات پروردگار، و نقد و بررسی آراء مادی‌گرایان. • شرح مختصری در عظمت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، و فضائل امیرالمؤمنین علیه‌السلام. • مباحثی دربارۀ قرآن کریم و اهمیت اهتمام به آن، فلسفۀ روزه، دعا، توبه، تولّی و تبرّی، دنیا، هوای نفس، تقوا، فضیلت نماز، فضیلت علماء ربانی و تربیت اولاد.
تهیۀ کتاب از سرای جاوید
مطلع انوار ج12
197...1
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] عَظِیمًا لَم یَدَّعِهِ آباؤُکَ و لا أحَدٌ مِن بَیتِکَ؛ و نَحنُ نَسألُکَ أمرًا إن أجَبتَنا إلَیهِ و أرَیتَناهُ، عَلِمنا أنَّکَ نَبِیٌّ و رَسُولٌ، و إن لَم تَفعَل عَلِمنا أنَّکَ ساحِرٌ کَذّابٌ.
فَقالَ صلّی الله علیه و آله: ”و ما تَسألُونَ؟“
قالُوا: تَدعُو لَنا هَذِهِ الشَّجَرَةَ حَتَّی تَنقَلِعَ بِعُرُوقِها و تَقِفَ بَینَ یَدَیکَ!
فَقالَ صلّی الله علیه و آله: ”إنَّ الله عَلی کُلِّ شَی‌ءٍ قَدِیرٌ؛ فإن فَعَلَ الله لَکُم ذَلِکَ أ تُؤمِنُونَ و تَشهَدُونَ بِالحَقِّ؟“
قالُوا: نَعَم.
قالَ: ”فإنِّی سأرِیکُم ما تَطلُبُونَ و إنِّی لأعلَمُ أنَّکُم لا تَفِیئُونَ إلَی خَیرٍ، و إنَّ فِیکُم مَن یُطرَحُ فِی القَلِیبِ و مَن یُحَزِّبُ الأحزابَ.“ ثُمَّ قالَ صلّی الله علیه و آله: ”یا أیَّتُها الشَّجَرَةُ! إن کُنتِ تُؤمِنِینَ بِالله و الیَومِ الآخِرِ و تَعلَمِینَ أنِّی رَسولُ الله فانقَلِعِی بِعُرُوقِکِ حَتَّی تَقِفِی بَینَ یَدَیَّ بِإذنِ الله!“
فَوالّذی بَعَثَهُ بِالحَقِّ لانقَلَعَت بِعُرُوقِها و جاءَت، و لَها دَوِیٌّ شَدِیدٌ و قَصفٌ کَقَصفِ أجنِحَةِ الطَّیرِ حَتَّی وقَفَت بَینَ یَدَی رَسُولِ الله صلّی الله علیه و آله مُرَفرِفَةً، و ألقَت بِغُصنِها الأعلَی عَلَی رَسُولِ الله صلّی الله علیه و آله و بِبَعضِ أغصانِها عَلَی مَنکِبِی، و کُنتُ عَن یَمِینِهِ صلّی الله علیه و آله.
فَلَمّا نَظَرَ القَومُ إلَی ذَلِکَ قالُوا عُلُوًّا و استِکبارًا: فَمُرها فَلیأتِکَ نِصفُها و یَبقَی نِصفُها! فأمَرَها بِذَلِکَ فأقبَلَ إلَیهِ نِصفُها کأعجَبِ إقبالٍ و أشَدِّهِ دَوِیًّا، فَکادَت تَلتَفُّ بِرَسولِ الله صلّی الله علیه و آله.
فَقالُوا کُفرًا و عُتُوًّا: فَمُر هَذا النِّصفَ فَلیَرجِع إلَی نِصفِهِ کَما کانَ! فأمَرَهُ صلّی الله علیه و آله فَرَجَعَ.
فَقُلتُ أنا: لا إلَهَ إلّا الله! إنِّی أوّلُ مُؤمِنٍ بِکَ یا رَسُولَ الله، و أوّلُ مَن أقَرَّ بِأنَّ الشَّجَرَةَ فَعَلَت ما فَعَلَت بِأمرِ الله تَعالَی، تَصدِیقًا بِنُبُوتِکَ و إجلالًا لِکَلِمَتِکَ.
فَقالَ القَومُ کُلُّهُم: بَل ساحِرٌ کَذّابٌ، عَجِیبُ السِّحرِ، خَفِیفٌ فِیهِ، و هَل یُصَدِّقُکَ فِی أمرِکَ إلّا مِثلُ هَذا (یَعنُونِی)؟!
و إنِّی لَمِن قَومٍ لا تأخُذُهُم فِی الله لَومَةُ لائِمٍ، سِیماهُم سِیما الصِّدِّیقِینَ و کَلامُهُم کَلامُ الأبرارِ، عُمّارُ اللَّیلِ و مَنارُ النَّهارِ، مُتَمَسِّکُونَ بِحَبلِ القُرآنِ، یُحیُونَ سُنَنَ الله و سُنَنَ رَسُولِهِ، لا یَستَکبِرُونَ و لا یَعلُونَ و لا یَغُلُّونَ و لا یُفسِدُونَ، قُلُوبُهُم فِی الجِنانِ و أجسادُهُم فِی العَمَلِ.»
منتهى الآمال، ج 1، ص 84:
«در نهج البلاغه و غیر آن، از حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام منقول است که فرمود: [ادامه در صفحه بعد]
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] عَظِیمًا لَم یَدَّعِهِ آباؤُکَ و لا أحَدٌ مِن بَیتِکَ؛ و نَحنُ نَسألُکَ أمرًا إن أجَبتَنا إلَیهِ و أرَیتَناهُ، عَلِمنا أنَّکَ نَبِیٌّ و رَسُولٌ، و إن لَم تَفعَل عَلِمنا أنَّکَ ساحِرٌ کَذّابٌ.
/
0