مطلع انوار ج12
مواعظ رمضان المبارك 1369 ه . ق
54٬175
جلد دوازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1369 ه. ق در مسجد قائم طهران می‌باشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا می‌باشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ معرفت ذات، و اسماء وصفات پروردگار، و نقد و بررسی آراء مادی‌گرایان. • شرح مختصری در عظمت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، و فضائل امیرالمؤمنین علیه‌السلام. • مباحثی دربارۀ قرآن کریم و اهمیت اهتمام به آن، فلسفۀ روزه، دعا، توبه، تولّی و تبرّی، دنیا، هوای نفس، تقوا، فضیلت نماز، فضیلت علماء ربانی و تربیت اولاد.
تهیۀ کتاب از سرای جاوید
مطلع انوار ج12
192...1
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] اوست، و در بهشت رحمت اوست، و در آتش جهنّم عقاب اوست.
پیغمبر فرمود: ”من کیستم ای سوسمار؟“
سوسمار گفت: تو رسول و فرستاده پروردگار عالمیان و خاتم پیغمبران هستی. و حقّاً فلاح و رستگارى از آن کسى است که تو را تصدیق کند و خَیبت و پشیمانى از آن کسى است که تو را تکذیب نماید.
اعرابی به رسول خدا عرض کرد: بعد از آنچه که بالعین و الوجدان دیدم، مسیر و مذهب دیگری را پیروی نخواهم نمود، و پیش از این در روی زمین هیچ‌کس از تو در نزد من مبغوض‌تر نبود و تحقیقاً الآن تو از جانم و پدر و مادرم محبوب‌تر و عزیزتر هستی. شهادت مى‌دهم که معبودى جز خداوند نیست و اینکه محمّد فرستاده اوست.
آنگاه به سوی قبیله‌اش که بنی‌سلیم بودند، برگشت و قصّه را به آنها گفت و هزار نفر از آنها ایمان آوردند.» (محقّق)
ب: شهادت شتر بر بی‌گناهی صاحبش در نزد رسول خدا:
مناقب آل ابی‌طالب، ج 1، ص 97؛ بحار الأنوار، ج 17، ص 403؛ الخرائج، ج 1، ص 41:
«و منها: أنَّ أعرابِیًّا بَدَوِیًّا یمانِیًّا أتَى النَّبِی صلّی الله علیه و آله و سلّم عَلَى ناقَةٍ حَمراءَ.
فَلَمّا قَضَى تَحِیّتَهُ قالُوا: إنَّ النّاقَةَ الَّتِی تَحتَ الأعرابِی سَرِقَةٌ.
قالَ: ”أ لَکم بَیّنَةٌ؟“
قالُوا: نَعَم.
قالَ: ”یا عَلِی، خُذ حَقَّ اللهِ مِنَ الأعرابِی إن قامَت عَلَیهِ البَیّنَةُ.“
فَأطرَقَ الأعرابِی ساعَةً، ثُمَّ قالَ: ”قُم یا أعرابِی لِأمرِ اللهِ و إلّا فَأدلِ بِحُجَّتِک!“
فَقالَتِ النّاقَةُ: و الّذی بَعَثَک بِالحَقِّ نَبِیًّا ـ یا رسولَ اللهِ ـ إنَّ هَذا ما سَرَقَنِی و لا مَلَکنِی أحَدٌ سِواهُ.
فَقالَ النَّبِی صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”یا أعرابِی ما الّذی أنطَقَها بِعُذرِک و ما الّذی قُلتَ؟“
قالَ: قُلتُ: اَللَهمّ إنَّک لَستَ بِرَبٍّ استَحدَثناک و لا مَعَک إلَهٌ أعانَک عَلَى خَلقِنا و لا مَعَک رَبٌّ فَیشرَکک فی رُبُوبِیّتِک. أنتَ رَبُّنا کما تَقُولُ و فَوقَ ما یقُولُ القائِلُونَ. أسألُک أن تُصَلِّی عَلَى مُحَمَّدٍ و آلِ مُحَمَّدٍ و أن تُبرِئَنِی بِبَراءَتِی!
فَقالَ النَّبِی صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”و الّذی بَعَثَنِی بِالحَقِّ نَبِیًّا لَقَد رَأیتُ المَلائِکةَ یبتَدِرُونَ أفواهَ الأزِقَّةِ یکتُبُونَ مَقالَتَک! ألا مَن نَزَلَ بِهِ مِثلُ ما نَزَلَ بِک فَلیقُل مِثلَ مَقالَتِک و لیکثِرِ الصَّلاةَ عَلَیّ [ادامه در صفحه بعد]
- [ادامه تعلیقه صفحه قبل] اوست، و در بهشت رحمت اوست، و در آتش جهنّم عقاب اوست.
/
18