مطلع انوار ج12
مواعظ رمضان المبارك 1369 ه . ق
جلد دوازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، مشتمل بر متنِ مواعظِ مؤلّف در ماه رمضان سال 1369 ه. ق در مسجد قائم طهران می‌باشد که به اهتمام خود مؤلف به رشتۀ تحریر درآمده است. عمق مباحث مطروحه، شیوایی و روانیِ سخن برای پویندگان معرفت، جاذب و راهگشا می‌باشد. اهمّ مطالب مندرجه در این مجلّد: • مباحثی مختصر دربارۀ معرفت ذات، و اسماء وصفات پروردگار، و نقد و بررسی آراء مادی‌گرایان. • شرح مختصری در عظمت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، و فضائل امیرالمؤمنین علیه‌السلام. • مباحثی دربارۀ قرآن کریم و اهمیت اهتمام به آن، فلسفۀ روزه، دعا، توبه، تولّی و تبرّی، دنیا، هوای نفس، تقوا، فضیلت نماز، فضیلت علماء ربانی و تربیت اولاد.
مطلع انوار ج12
190جاری شدن آب از انگشتان مبارک رسول خدا (ت)
و جاری شدن آب از میان انگشتان آن حضرت،1
دو مورد از تکلّم حیوانات با رسول خدا (ت)
و تکلّم حیوانات با حضرت،2
- ـ امام شناسى، ج10، ص 270:
«و نیز در مراجعت از تبوک قَتادَه در ضمن حدیث مفصّلى مى‌گوید: با من یک إداوَه‌اى بود که آب خود را در آن نگه مى‌داشتم، و یک رَکْوَه‌اى* بود که در آن آب مى‌نوشیدم. رسول خدا از آب إداوۀ من صبح‌گاهى وضو ساخت و قدرى از آب آن زیاد آمد و فرمود: ”احتَفِظْ بِما فِى الإداوَةِ و الرَّکوَةِ فَإنَّ لَها شَأنًا؛ آب کوزه چرمى و آب‌خورى چرمى را نگاه دار که داراى اهمیت است.“
رسول خدا نماز صبح را با ما به جاى آورده و در آن سوره مائده را تلاوت کردند و آن‌گاه سوار شد و در وقت ظهر به سپاهیان رسید. و ما با آن حضرت بودیم و از شدّت عطش نزدیک بود گردن‌هاى اشتران و اسبان جدا شود؛ دراین‌حال رسول خدا از من آن إداوَه و رَکوَه را خواست و آبی که در إداوه بود در رکوه ریخت و انگشتان خود را در آن رکوه (آب‌خورى) نهاد. از بین انگشتان او آب مى‌جوشید. مردم مى‌آمدند و آب برمى‌داشتند و آب به قدرى فیضان کرد که همه سیراب شدند و اسبان و شتران خود را سیراب کردند. و در آن لشگر دوازده هزار نفر شتر بود، و گفته مى‌شود: پانزده هزار نفر شتر بود و سى هزار نفر مرد بود و ده هزار عدد اسب بود. و این همان سرّى بود که پیغمبر صلّى الله علیه و آله و سلّم به أبوقَتاده گفتند: ”احتَفِظْ بِما فِى الرَّکوَةِ و الإداوَة.“ **
* إدَواه ظرفى است به شکل کوزه هرمى شکل از پوست که در آن آب رانگاهدارى مى‌کنند و رکوَه ظرفى همچون کاسه از پوست که در آن آب مى‌آشامند.
** مغازى، ج3، ص 1040 و ص 1041؛ بحار الأنوار، ج 6، ص 629 از خرائج و جرایح راوندى.» ـ پایان متن منقول از امام شناسی. - ـ الف: شهادت سوسمار بر رسالت رسول خدا:
مناقب آل أبی‌طالب، ج 1، ص 94؛ بحار الأنوار، ج 17، ص 406:
«الخرائج و الجرائح رُوِی أنَّ النَّبِیَّ صلّی الله علیه و آله کانَ فی أصحابِهِ إذ جاءَهُ أعرابِیٌّ مَعَهُ ضَبٌّ قَد صادَهُ و جَعَلَهُ فی کُمِّهِ. قالَ: مَن هَذا؟
قالُوا: هَذا النَّبِیُ!
قالَ: و اللّاتِ و العُزَّى ما أحَدٌ أبغَضَ إلَیَّ مِنکَ و لَو لا أن تُسَمِّیَنِی قَومِی عَجُولًا لَعَجَّلتُ عَلَیکَ فَقَتَلتُکَ! [ادامه در صفحه بعد]
- ـ امام شناسى، ج10، ص 270: