امام شناسی ج5

 هَوَاجِرِی؛ وَ کَأَنِّی أنْظُرُ عَرْشَ رَبِّی؛ وَ قَدْ وُضِعَ لِلْحِسَابِ؛ وَ کَأَنِّی أنْظُرُ إلَی أهْلِ الْجَنَّةِ یَتَزَاوَرُونَ فِی الْجَنَّةِ؛ وَ کَأنِّی أسْمَعُ عُوَآءَ أهْلِ النَّارِ فِی النَّارِ.

 فَقَالَ رَسولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم عَبْدٌ نَوَّرَ اللهُ قَلْبَهُ؛ أبْصَرْتَ فَاثْبُتْ ـ الحدیث.¹

 «حارثه گفت: اى رسول خدا! مؤمن هستم به حقیقت ایمان!

 رسول الله صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمود: از براى هر چیزى حقیقتى است، حقیقت گفتار تو چیست؟!

 حارثه گفت: نفس من به دنیا پشت کرده است! و من شب‌ها بیدارم، و روزهاى گرم روزه و تشنه‌ام، و گویا من چنین مى‌بینم که عرش پروردگارم را براى حساب خلایق گذارده‌اند، و گویا من چنین مى‌بینم اهل بهشت را که در بهشت به دیدار و زیارت هم مى‌روند، و گویا من چنین مى‌بینم که در میان آتش، جهنّمیان فریاد مى‌کشند، و زوزه مى‌کشند.

 رسول الله صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمودند: این بنده‌ایست که خداوند دل او را به نور ایمان منوّر کرده است، اى حارثه چشمت باز شده است، و مخفیّات را مى‌بینى، و بنابر این بر این حال ثابت باش»

 ما به حول الله و قوّته در ج 2 «معادشناسى» مجلس نهم، مقدار مختصرى در حالات اولیاء الله آورده‌ایم، و این مطالبى که در اینجا آوردیم، إجمال و اختصارى است، که از یک دنیا أخبار و آثار و قصص و حکایات زنده، درباره اولیاى خدا بازگو مى‌کند، و اگر با ذهنى صاف و فکرى استوار در آنها تدبّر کنیم خواهیم یافت که راه وَلایت و وصول به مقام عبودیّت محضه حضرت حقّ متعال باز است، و بر روى کسى بسته نیست، غایة الأمر، امامان و پیشوایان دین، معلّمان این طریق، و هادیان این سبیل مى‌باشند. فَلِلَّهِ دَرُّهُمْ وَ عَلَیْهِ أجْرُهُمْ و لازمه مقام امامت آنست که: دست مأموم را بگیرند، و به همان جائى که خودشان رفته‌اند رهبرى کنند، و السّلام علینا و على عباد الله الصالحین.