امام شناسی ج5

 «شنیدم خداوند عزّ و جلّ مى‌گفت: کلمه لا إله إلاّ الله قلعه من است، پس هر که در آن قلعه وارد شود، از عذاب من در امان است، و چون کجاوه به راه افتاد، حضرت با صداى بلند به ما گفتند: به شروط کلمه لا إله إلاّ الله، و من از شروط آن هستم».

 و عین این حدیث را مرحوم صدوق در کتاب «ثَوابُ الأعْمال» ص 7 آورده است.

 2 ـ در «معانى الأخبار» ص 371 از محمّد بن حسن قطّان، از عبد الرّحمن بن محمّد حسینى، از محمّد بن ابراهیم بن محمّد فزارى، از عبد الله بن بحر اهوازى، از ابو الحسن علىّ بن عمرو، از حسن بن محمّد بن جمهور، از علیّ بن بلال، از حضرت عَلیّ بْنِ‌مُوسَی‌الرِّضَا علیه‌السّلام با همان سَنَد، از رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم، ازجَبْرَئیل از مِیکَائیل از إسْرَافیل از لَوْح از قَلَم روایت کرده است که:

 یَقُولُ اللهُ ‎تَبَارَکَ‎ وَ تَعَالَی:‎ وَلاَیَةُ‎‎‎ عَلِیِّ بْن‎أبِیطالِبٍ ـ صَلَواتُ‎ اللهِ عَلَیْهِ‎ ‎حِصْنِی فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِی أمِنَ نَارِی.

 «خداوند تبارک و تعالى مى‌گوید: ولایت على‌بن‌أبی‌طالب ـ صلوات الله علیه ـ قلعه من است و هر کس داخل در قلعه من گردد، از آتش من در أمان است».

 این حدیث را در «جواهر السَّنیّة» ص 225 از صدوق در «أمالى» نقل کرده است، ولى راوى حدیث را احمد بن حسن گفته است».

 3 ـ در «عیون اخبار الرّضا» ص 315 عین حدیثى را که در «مَعانى الأخبار» ص 370 نقل کرده است از محمّد بن موسى بن متوکّل بدون کم و بیش نقل کرده است، و فقط در سه مورد بسیار جزئى که ابدا ربطى به اختلاف در معنى ندارد، تفاوت دارد، أوّل آنکه در سلسله روات، محمد بن حسین صَوْلى گفته است، دوّم آنکه گفته است: سَمِعْتُ اللهَ جَلَّ جَلاَلُهُ، سوّم گفته است: أمِنَ مِنْ عَذَابِی ولفظ مِنْ را در متن قرار داده، و نسخه بدل نیاورده است.

 و در «عیون أخبار الرضا» ص 313 و ص 314 این حدیث را با مختصر اختلافى به سه سند دیگر نقل کرده است، و آنها به قرار ذیل هستند:

 4 ـ از ابو سعید محمّد بن فضل بن محمّد بن اسحاق مذکّر نیشابورى در نیشابور، از