امام شناسی ج5

أخبار آمده است، در هزار سال آن آتش خاموش نشود.

 30 ـ بنابر این، این مردم مختلف و این اصناف متفاوت، أبدا غیر از مرا قصد نکرده، و در نیّت خود نیاورده‌اند و اگر چه نیّت و قصد ایشان غیر من بوده است، و اگر چه عقد نیّت مرا اظهار نکرده‌اند.

 31 ـ زیرا آنان تابش نور مرا دیدند، و لیکن آن را آتش پنداشتند، و بواسطه هدایت شدن به شعاعهاى مقیّد (از نور مطلق من) گمراه شدند.

 32 ـ و اگر حجاب عالم کَوْن نبود، من صریحا مى‌گفتم، و لیکن آنچه مرا به سکوت وا داشته است آنست که: من به أحکام مظاهر اعتنا دارم، و اختلاف مظاهر به وجود من قائم است.

 33 ـ و بنابر این در عالم وجود، چیز عبث و بیهوده نیست، و دستگاه آفرینش یله و رها نیست، و بدون غایت و نتیجه آفریده نشده‌اند، و اگر چه أفعال آنها از روى سداد و صواب نباشد.

 34 ـ امور خلایق بر اساس نشانه أسماء إلهیّه از ازمُعِزّ مُذِلّ و هَادِی و غیرها جارى مى‌شود، و حکمت ظهور اوصاف ذات از إعزاز و إذلال و هدایت و غیرها، این حکم سعادت و شقاوت را بر آنها جارى مى‌کند.

 35 ـ پیوسته تصرّف و دگرگون شدن خلایق در دو قبضه و لاَ اُبَالى و لاَ اُبَالى است، که یک قبضه قبضه نعمت بخشیدن و سعادت، و قبضه دیگر قبضه شقاوت و محجوب داشتن است.

 36 ـ اى طالب راه سعادت! نفس را این‌گونه که ما بیان کردیم بشناس، و یا آنکه دنبال معرفت نفس مرو. و اینست همان مطالبى که قرآن که در هر صبحگاهى که خوانده مى‌شود، بر آن حاکم است.

 37 ـ و از براى من اشاره نسبتى به مقام ﴿أوْ أدْنَي﴾ مى‌باشد از مقام افاضه جمع که رسول الله ـ صلوات الله علیه ـ است در هنگام سلام بر من‌¹.