امام شناسی ج5

و خوابیدن در شب و بیدارى در روز¹، و پریدن پرندگان در جوّ آسمان‌²، و پیدایش برق در آسمان به امید باران رحمت و ترس از زیان احتراق‌³ و آنچه خداوند از اقسام مختلف، و ألوان گوناگون اشجار و میوه‌ها و حبوبات و سبزیجات و غیرها در روى زمین آفریده است‌⁴، و هزاران هزار حادثه و پدیده دیگر همگى آیات خدا هستند.

 حضرت عیسى و مادرش آیه است‌⁵ و ناقه حضرت صالح نیز آیه است‌⁶.

 و إجمال مطلب آنکه همه چیز آیه است، چه در آفاق، و چه در انفس، همه نمایشگر خدا و نشان دهنده خدا و آئینه و مرآت خدا هستند، این آیات را خدا نشان مى‌دهد، براى آنکه خود را نشان دهد، چون آئینه، خودى ندارد، و خودنمائى ندارد، هر چه دارد قابلیّت انعکاس صورت‌ها و چهره‌هاى منعکس در آن است.

 چقدر زیبا و عالى و واضح بیان مى‌کند (آیه 53 و 54 از سوره 41: فصّلت).

 ﴿سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ شَهِيدٌ * أَلا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقاءِ رَبِّهِمْ أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ مُحِيطٌ﴾.

 «ما البتّه به زودى آیات خودمان را در آفاق و در انفس به ایشان نشان مى‌دهیم، تا براى آنان روشن شود که البتّه اوست حقّ. آیا پروردگار تو کافى نیست؟! کافى نیست که او بر هر چیز، ناظر و حاضر و شاهد است؟! و یا در هر چیز مشهود است، آنان در لقاء پروردگارشان در شکّ و تردید مى‌باشند، و آگاه باش که او به هر چیزى محیط است».

 چون ضمیر ﴿أَنَّهُ﴾ ظاهرا به خدا برمى‌گردد، و ﴿شَهِيدٌ﴾ یا به معناى شاهد و اسم‌