امام شناسی ج5

بسم الله الرّحمن الرّحیم‌

و صلّى الله على محمّد و آله الطّاهرین،

و لعنة الله على أعدائهم اجمعین من الآن إلى قیام یوم الدّین،

و لا حول و لا قوّة الاّ بالله العلىّ العظیم.

 قال الله الحکیم فى کتابه الکریم:

 ﴿النَّبِيُّ أَوْلى‌ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى‌ بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللهِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُهاجِرِينَ إِلَّا أَنْ تَفْعَلُوا إِلى‌ أَوْلِيائِكُمْ مَعْرُوفًا كانَ ذلِكَ فِي الْكِتابِ مَسْطُورًا﴾¹.

 «پیغمبر أولى و سزاوارتر است به مؤمنان، از خودشان به خودشان، و زنان پیامبر، مادران مؤمنان هستند، و قوم خویشان نسبى (در حکم إرث بردن) بعضى بر بعضى دیگر مقدّمند در کتاب خدا، از مؤمنان و مهاجران (که با هم عقد اخوّت بسته‌اند) مگر آنکه شما از روى احسان و نیکى براى بعضى از اولیاى خودتان وصیّت کنید (در این صورت بر ارثِ قوم خویشان مقدّم مى‌شوند) و این تقدّم و حکم در کتاب خدا نوشته شده است».

 از جمله مسائل و احکام شرعیّه، ولایت حضرت رسول الله و حضرات أئمّه علیهم السّلام بر مردم است، و این ولایت در دو بخش تقسیم مى‌گردد: بخش اوّل، ولایت حقیقى که از آن به ولایت تکوینى تعبیر مى‌شود. و بخش دوّم، ولایت اعتبارى که از آن به ولایت تشریعى تعبیر مى‌گردد.