
امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
امام شناسی ج5
56خداست، و اینست معناى ولایت و صاحبان آن ولىّ خدا هستند.
ایشان از پاکشدگان و پاکیزگان هستند که درجات اخلاص را طى کرده، و اینک در سر منزل خُلُوص رسیدهاند، و از نام مخلصین عبور کرده، نام و نشان مخلصین به خود گرفتهاند.
مقرّبان و اولیاى حضرت حقّ تبارک و تعالى، حتما از مخلصین هستند، که درباره آنان آیاتى در قرآن کریم وارد شده است: اوّلاً به مقام و درجهاى رسیدهاند که به علّت قرب و عدم حجاب مىتوانند آنطور که باید و شاید خدا را توصیف کنند: ﴿سُبْحانَ اللهِ عَمَّا يَصِفُونَ إِلَّا عِبادَ اللهِ الْمُخْلَصِينَ﴾1. «پاک و منزّه است خداوند از آنچه او را توصیف مىکنند، مگر توصیف بندگان مخلص خداوند».
ثانیاً از أهوال ساعت قیامت، و وحشت و دهشت آن، از صَعْقَه، و فَزَع، و نفخ صور، و سؤال و حساب، و کتاب، و وقوف و حضور معاف شدهاند، زیرا ایشان این مراحل را در دنیا قبل از مرگ طىّ کردهاند:
﴿فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ إِلَّا عِبادَ اللهِ الْمُخْلَصِينَ﴾2. «پس حقّا ایشان از حاضرشدگانند: مگر بندگان مخلص خداوند».
و ثالثاً از اغواء و دستبرد شیطان خارج شدهاند، و ابلیس بدانها دسترسى ندارد:
﴿قالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ﴾3. «شیطان به خدا گفت: سوگند به عزّت خودت که من همه افراد بنى آدم را اغواء مىکنم، مگر بندگان مخلص تو را».
و بر همین اساس هرگونه گناه و زشتى و فحشاء و منکرى از آنان دور شده و برداشته شده است:
﴿ذلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَ الْفَحْشاءَ إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصِينَ﴾4. «اینست که ما از یوسف هر گونه بدى و منکرى را دور کردیم، چون او از بندگان مخلص ما بود».
و رابعا جزاى اعمال هر کس بر اساس عمل اوست، مگر این دسته که جزاء ایشان در قبال عمل نیست، چون عملى ندارند که جز ذات اقدس احدیّت، جزا و
- . آیۀ 159 و 160، از سوره 37: صافّات.
- . آیۀ 127 و 128، از سوره 37: صافّات.
- . آیۀ 83 و 84 از سوره 38: ص.
- . آیۀ 24، از سوره 12: یوسف.
