
امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
امام شناسی ج5
206الصَّلَوةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكَوةَ وَ هُمْ رَاكِعُون﴾ با جملۀ: مُحَمَّدٌ الْمُصْطَفَی رَسُولُ اللهِ وَ بَعْدَهُ الْمُرْتَضَی عَلِیُّ بْنُ اَبِیطَالِبٍ وَعِتْرَتُهُ هم میزان است، یعنى شماره حساب هر یک از این دو جمله، سه هزار و پانصد و هشتاد است. (3580)1.
و در «کافى» از حضرت باقر علیهالسّلام از پدرش، از جدّش علیهم السّلام روایت است که فرمود:
لَمَّا نَزَلَتْ ﴿إنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ﴾ اجْتَمَعَ نَفَرٌ مِنْ أصْحَابِ رَسُولِ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم فِی مَسْجِدِ الْمَدِیْنَةِ وَ قَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ: مَا تَقُولُونَ فِی هَذِهِ الإیَةِ؟!
قَالَ بَعْضُهُمْ: إ نْ کَفَرْنَا بِهَذِهِ الإیَةِ نَکْفُرْ بِسَائِرِهَا (کَفَرْنَا خ ل) وَ إِنْ آمَنَّا فَإنَّ هَذَا ذُلٌّ حِیِنَ یُسَلَّطُ عَلَیْنَا عَلیُّ بْنُ أبِیطَالِبٍ!
فَقَالُوا: نَعْلَمُ أنَّ مُحَمَّدًا صَادِقٌ فِیمَا یَقُولُ؛ وَ لَکِنْ نَتَوَلاَّهُ وَ لاَ نُطیعُ عَلَیًّا فِیمَا أمَرَنَا فَنَزَلَ: ﴿يَعْرِفُونَ نِعْمَةَ اللهِ ثُمَّ يُنْكِرُونَهَا﴾ یَعْنِی وَلاَیَةَ مُحَمَّدٍ(علِیٍّ خ ل) ﴿وَأكْثَرُهُمُ الْكَافِرُونَ﴾ بِوَلاَیَةِ عَلِیٍّ.2
«چون آیه ﴿إنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ﴾، نازل شد، چند نفر از اصحاب رسول خدا در مسجد مدینه گرد آمدند، و بعضى از آنها به دیگران گفتند: رأى شما درباره این آیه چیست؟!
بعضى گفتند: اگر ما به این آیه کافر شویم، و آن را ردّ کنیم، نسبت به بقیّه آیات نیز کافر شدهایم! و اگر به این آیه ایمان بیاوریم، موجبِ ذلّت و سرافکندگى ماست، در آن وقتى که علىبنأبیطالب بر ما مسلّط شود.
و پس از آن گفتند: ما مىدانیم که محمّد در باره آنچه که مىگوید، صادق است، و لیکن ما ولایت او را بر عهده مىگیریم، و لیکن علىّ را درباره أوامرى که به ما مىکند، اطاعت نمىنمائیم! در این حال این آیه نازل شد:
- . این حساب بر اساس أبجد کبیر است، که از عدد یک شروع مىشود، و به عدد هزار پایان مىیابد و علاوه بر آنکه ابن شهرآشوب این مطلب را آورده است، ما نیز خود حساب کردیم و هر دو جمله به همین عدد در آمد.
- . این حدیث را در «غایة المرام» ص 107 تحت شماره (2) از محمد بن یعقوب کلینى روایت کرده است.
