امام شناسی ج5

بسم الله الرّحمن الرّحیم‌

و صلّى الله على محمّد و آله الطّاهرین و لعنة

الله على اعدائهم أجمعین من الآن الى قیام

یوم الدین، و لا حول و لا قوّة الاّ بالله العلىّ العظیم.

 قال الله الحکیم فى کتابه الکریم:

 ﴿إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ * وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللهِ هُمُ الْغالِبُونَ‌﴾.

 (آیه 55 و 56، از سوره مائده: پنجمین سوره از قرآن کریم)

 «این است و جز این نیست که ولىّ شما خداست و رسول خدا و کسانى که ایمان آورده، اقامه نماز مى‌کنند، و در حال رکوع أداء زکات مى‌نمایند. و هر کس که ولایت خدا و رسول خدا و مؤمنان را بپذیرد، پس حقّا، حزب خدا غلبه کنندگانند».

نزول آیه ولایت درباره امیرالمومنین علیه السلام

 إجماع شیعه، چه از مفسّرین آنها، و چه از روات و محدّثین آنها، و چه در کتبى که در فضائل و مناقب و تواریخ آورده‌اند، این است که: حضرت امیر مؤمنان على‌بن‌أبی‌طالب علیه‌السّلام در حال رکوع در نماز به فقیرى که در مسجد سؤال مى‌کرد، انگشترى خود را تصدّق داد، و رسول خدا در منزل بوده‌اند، و این آیه ولایت آن حضرت را جبرائیل فرود آورد، و رسول الله با خود قرائت مى‌کرده‌اند، تا با جمعى از اصحاب که به در مسجد رسیدند، پرسیدند: آیا کسى در حال رکوع نمازش تصدّق داده است؟! سائل انگشترى را به رسول الله نشان داد و گفت: این است آن صدقه‌اى که آن مرد که مشغول نماز خواندن است. در حال رکوع به من بخشید، و من از دست او بیرون آوردم، در این صورت صداى اصحاب به تکبیر بلند شد، و