امام شناسی ج5

بِإظْهَارِهِمُ الْبِدَعَ الثَّلاثَ مِنْ بَعْدِ أنْ عُرِجَ بِنَبِیِّهِمُ الْمَسْیحِ عِیسَی بْنِ مَرْیَمَ علیه‌السّلام¹

 «یعنى به پیرو آنچه را من براى تو ذکر کردم، هیچگاه از خاطرات دور مدار، که منزله و مکانت این شیخ نسبت به پیروان گمراه او، به منزله علوج سه گانه است، که ادّعاى نصرانیّت کرده، و بواسطه إظهار بدعت‌هاى سه‌گانه‌اى را که نهادند، دین مسیح را بعد از عروج آن حضرت به آسمان خراب کردند و فاسد نمودند».

 و طائفه شیخیّه پُشْتِ سَریِّه را، گمراه، و در قبال آنان، مخالفین آنان را که به بالا سریّه معروفند² اهل استقامت مى‌شمرد، و بعد شرح مشبعى راجع به فتنه بابیّه بیان مى‌کند³.

 بارى این دو طائفه مشخّص از اسلام جدا شدند: وَهَّابیّه و بَهَائیّة، و همچنان که ما نمى‌توانیم بَهَائیّة را از فِرَق شیعه بدانیم، همچنین نمى‌توانیم وَهَّابیّه را از فرق عامّه بدانیم، زیرا که با عامّه مخالفند، و عامّه نیز آنان را از خود جدا و مجزّى مى‌دانند. هدم قبور أئمّه طاهرین از روشن‌ترین موارد مخالفت آنها با اسلام است. بسیارى از افرادى که به عنوان حمایت از مکتب اهل بیت عصمت علیهم السّلام با عرفان و حکمت متعالیه مخالفت مى‌کنند، و مکتب أهل بیت را جدا مى‌دانند، از همین قبیل مردم کوتاه نظر و کوتاه فکرى هستند که بر اساس مشرب أخباریّین، به ظواهر أخبار بدون درایت و دقّت کافى در محتوى و مغزاى آنها مى‌خواهند از علوم آل محمّد سیر و سیراب شوند وَ هَیْهَاتَ وَ أنَّی لَهُمْ ذَلِکَ؟

واقعیّت تشیَّع مبنى بر درایت است نه مجرّد روایت‌

 مگر علوم آل محمّد براى غیر عقلاء وارد شده است، که براى فهم و ادراک آن نیاز به مسائل عقلى و معقولى نداشته باشیم؟ نه چنین نیست. بلکه آنان که منبع عقل و درایتند، بیاناتى دارند که بدون آشنائى با علوم عقلیّه و مقدّمات برهانیّه بهره‌بردارى از آنها غیر ممکن است، و حدیثى و روایتى را از روى ظاهر معنى کردن، غیر از فهم و