امام شناسی ج5

غایت عشق به حضرت ولى عصر، معرفت به حقیقت آن حضرت است نه تشرَّف به حضور مادّى ایشان‌

 و لهذا اکثر افرادى که در عشق حضر ولىّ عصر مى‌سوزند، و اگر هم موفّق به زیارت شوند، باز هم از مقاصد دَنیّه و جُزئیّه، و حوائج مادّیّه و معنویّه تجاوز نمى‌کنند، روى این اصل است، که آن حضرت را مرآت و آیه حقّ نپنداشته‌اند، و گرنه به مجرّد دیدن باید خدا را ببینند، و از وصال آن حضرت به وصال حقّ نائل آیند، نه آنکه باز خود آن حضرت حجابى بین آنان، و بین حقّ شود، و از او تقاضاى حاجات دنیویّه، و آمرزش گناهان، و اصلاح امور را تمنّى نمایند.

 چه بسیارى از افراد که به محضرش مشرّف شده‌اند، و آن حضرت را هم شناخته‌اند، ولى از عرض این گونه حاجات احتراز نکرده، و همین چیزها را خواسته‌اند.

 پس در حقیقت نشناخته‌اند زیرا معرفت به او معرفت به خداست، مَنْ عَرَفَکُمْ فَقَدْ عَرَفَ اللهَ.

 هر کس بخواهد خدمت او برسد، باید تزکیه نفس کند، و به تطهیر سرّ و اندرون خود اشتغال ورزد، و در این صورت به لقاى خدا مى‌رسد، که لازمه‌اش لقاى آن حضرت است، و به لقاى آن حضرت مى‌رسد که بالملازمة لقاى خدا را یافته است، گر چه در عالم طبیعت و خارج، مشرّف به شرف حضور بدن عنصرى آن حضرت نشده باشد.

 پس عمده کار معرفت به حقیقت آن حضرت است، نه تشرّف به حضور بدن مادّى و طبیعى. از تشرّف به حضور مادّى و طبیعى فقطّ به همین مقدار بهره مى‌گیرد، ولى از تشرّف به حضور حقیقت و ولایت آن حضرت، سرّش پاک مى‌شود، و به لقاء حضرت محبوب: خداوند متعال فائز مى‌گردد.

 ﴿لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُونَ﴾‌. (آیه 61، از سوره 37: صافّات).

 علاّمه بحر العلوم قدّس الله نفسه، عمرى را در مجاهده با نفس امّاره و تزکیه سرّ و تطهیر نفس، براى عرفان الهى و وصول به مقام معرفت و فناء و اندکاک در ذات حضرت حقّ به سرآورد، و از رساله سیر و سلوک او مقام او در مراحل و منازل عرفان مشهود است، او که به خدمتش مشرّف مى‌گشت با این دیده بود، با دیده حقّ بین، نه با دیده خودبین.