امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
مرتب سازی:
امام شناسی ج5
165بحث کرده، و از این به بعد درباره مُحمّد بن عَبدالوَهَّاب1 که به دنبال آثار ابن تیمیّه رفته است، در زیارت اهل قبور و تشفّع و توسّل و غیرها، بحث مىکند و مىگوید: ابن عبد الوهّاب براى خداوند جهت، و استواء بر عرش که بالاى آسمانها و زمین است، و جسمیّت، و رحمت، و رضا و غضب و دو دست: راست و چپ و کف و انگشتان، به معانى معمولى و متعارف آن بدون تأویل قائل است.
عقائد پیروان محمَّد بن عبد الوهَّاب
او کتابى نوشته است به نام: «التَّوْحِیدُ الَّذِی هُوَ حَقُّ عَلَی الْعَبِیدِ» و در ضمن بحث از آیه: ﴿حَتَّى إِذا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قالُوا ما ذا قالَ رَبُّكُمْ قالُوا الْحَقَّ وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ﴾ (آیه 23 از سوره 34: سبا).
«(براى مردم روز باز پسین) تا جائیکه چون ترس و ناراحتى از ایشان برداشته شود، به آنان مىگویند: پروردگار شما چه گفت؟! مىگویند: حقّ! و اوست بلند پایه و بزرگ مرتبه».
مىگوید: براى خداوند جهت عُلوّ و بالائى، و غضب، و رضا، و استواء بر عرش و غیرها مىباشد، و سپس استدلال مىکند به آیه: ﴿وَ ما قَدَرُوا اللهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَ الْأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ﴾. (آیه 67 از سوره 39: زمر).
«و حقِّ قدر و میزان خدا را نشناختند، درحالىکه تمامى زمین در روز قیامت در مشت و قبضه اوست».
و مىگوید: خداوند انگشتان دارد، بر روى یک انگشتش آسمانها قرار دارد، و بر روى انگشت دیگرش زمینها، و بر روى یک انگشت درختها، و بر روى
- . در «خلاصة الکلام فى امرآء البلد الحرام» تألیف شیخ احمد بن زینى دحلان وارد است که: محمّد بن عبد الوهّاب در سنه 1111 هجرى متولّد شد و در سنه 1207 وفات یافت و مدت عمرش 96 سال بود. و اظهار عقیده و دعوت او در سال 1143 واقع شد، و لیکن شهرتش بعد از سنه 1150 بود. «کشف الارتیاب»، ص 3 و ص 5. و در کتابى که جاسوس انگلیسى در بلاد اسلامى که به نام «مذکّرات» مستر همفر نوشته، و دکتر ج خ به زبان عربى ترجمه کرده است، و در آنجا به روشنى، حرکت و قیام محمّد بن عبد الوهّاب را بر علیه اسلام و بر علیه جمیع فرق مسلمین و تأسیس مذهب جدید به بریطانیاى کبیر و عمّال استعمارى آن توسط وزارت مستعمرات انگلستان نسبت مىدهد و در ص 83 از این کتاب آمده است که در سنه 1143 محمّد بن عبد الوهّاب ارادهاش براى دعوت قوى شد، و انصار قابل توجّهى به گرد خود جمع کرد، و دعوت خود را با کلمات مبهم و الفاظ مجمل براى اخصّ خواصّ خود شروع کرد.