
امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
امام شناسی ج5
97حیوانى نسبت داد، زیرا که عبادت او چه نسبت دارد با عبادت أفلاک و فلکیانى که هیچگاه چشمان آنها را خواب نمىگیرد، و بدنهایشان را فَتْرَت و سستى پیدا نمىشود.
پیوسته عبادت خدا را مىکنند، و هیچوقت سختى و ناراحتى آنها را مسّ نمىکند، و معرفتش چه نسبت دارد با معرفت فرشتگان معصوم به خصوص مقرّبان از آنها، همچنان که گفته شده است:
دوست کجا وتوکجا ای َدغَل *** نور أزَل را چه به بَلْ هُمْ أضَلّ و لیکن در این نوع انسان، صنفى از مردمانند که أشرف از فرشتگانند، فضلا از فَلَک و فَلَکیان.
نه فلک راست مسلّم نه ملک را حاصل *** آنچه در سِرّ سویدای بنی آدم از وست این صنف از انسان خلاصه بندگان خداوند معبودند، و نخبه عالم وجود بالأخصّ مُحَمِّدِیُّون از آنها که چنین گفتهاند: رُوحُ الْقُدُسِ فِی جِنَانِ الصَّاقُورِةِ؛ ذَاقَ مِنْ حَدَآئِقِنَا الْباکُوَرةَ»1.
و درباره رئیس آنها و آقاى آنها گفته شده است:
أحمد ار بگشاید آن پرّ جلیل *** تا أبد مدهوش ماند جبرئیل بلکه مطلق این صنف از انسان چنین هستند، همچنان که شیخ فرید الدّین عطّار نیشابورى قدّس سرّه گفته است:
روزوشب این هفت پرگار ای پسر *** از برای توست بر کارای پسر طاعت روحانیان از بهر توست *** خُلْدودوزخ عکسلطفوقهرتوست قدسیان یکسر سجودت کردهاند *** جزء و کلّ، غرق وجودت کردهاند - . این حدیث چنین روایت شده است که به خطّ حضرت امام عسکرى علیهالسّلام یافت شده است، و این مقدارى از حدیث است، و تمام آن را در «بحار الانوار» طبع کمپانى، ج 7 ص 338 و طبع حروفى ج 26، ص 264 و 265 آورده است.
و لفظ صاقوره را به غین هم ضبط کردهاند ولى ظاهرا معناى مناسب آن صاقوره با قاف است که در «لسان العرب» گوید: به معناى آسمان سوّم است و معناى حدیث اینست که: روح القدس در بهشت آسمان سوّم از باغهاى سرشار از میوه ما فقط نوبرى چشیده بود.
- . این حدیث چنین روایت شده است که به خطّ حضرت امام عسکرى علیهالسّلام یافت شده است، و این مقدارى از حدیث است، و تمام آن را در «بحار الانوار» طبع کمپانى، ج 7 ص 338 و طبع حروفى ج 26، ص 264 و 265 آورده است.
