امام شناسی ج5

مانند سائر اشکالات او که روشن است بر اساس تعصّب جاهلى است چقدر او را از واقع امر، معزول و مهجور نموده است. و ما در اینجا فقط در کلمه إِنَّمَا به یک جمله عالم بزرگوار شیخ ابو الفتوح رازى اکتفا مى‌کنیم:

 آیه دلیل است بر امامت أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام، و وجه استدلال آیه آن است که: خداى تعالى اثبات ولایت کرده خود را به لفظ إِنَّمَا، و فائده او اثبات الشّى‌ء و نفى ما سواه است چنانکه کسى گوید: إنَّمَا الْعَالِمُ فُلاَنٌ یعنی هُوَ الْعَالِمُ لاَ غَیْرُهُ، وَ إنَّمَا لَکَ عِنْدِی دِرْهَمٌ معنی آن است که‌: لَیْسَ لَکَ عَلَیَّ إلاَّ دِرْهَمٌ.

 قال الشّاعر:

 و مراد آن است که: عزّت نبود آن را که کاثر نیست. و قوله: ﴿إِنَّمَا اللهُ إلهٌ وَاحِدٌ﴾ معنی آن است که‌: لاَ إلَهَ إِلاَّ اللهُ الْوَاحِدُ¹.²

 بارى ما کلام رازى را در اینجا آوردیم تا معلوم شود که چقدر مخالفان مکتب تشیّع براى انکار حقیقت دست و پا مى‌زنند، و هر چه بیشتر کوشش کنند، خود را بیشتر رسوا و مفتضح مى‌نمایند و مرتّبا با لعنت فرستادن بر روافض که نقل کلام آنان است، و حربه ضعفاء و بیچارگان است مى‌خواهند تشیّع را از عالم حقیقت و واقعیّت به دور سازند.

 از طرفى تمام آیاتى را که راجع به أهل بیت وارد شده است، تأویل و تفسیر به غیر، و یا به عموم مى‌کنند، و از طرف دیگر نیز تمام آیاتى که درباره عناد و دشمنى مخالفین أهل بیت آمده است، تأویل و تفسیر به غیر آنها و یا به مناط عمومى مى‌نمایند.

 و ما در جلد سوّم از امام‌شناسى‌³ در تفسیر آیه تطهیر دیدیم که چگونه مى‌خواهند با چه زرنگى و تردستى این آیه را به أزْوَاج النَّبِیّ (زنهاى پیامبر) نسبت دهند، و بعدا یک سوره در قرآن کریم را که به طور وضوح و روشنى دو زن پیامبر را به نام عائشه و حَفْصَه به باد انتقاد و ایراد مى‌گیرد، و مفسّران خود آنها تصریح دارند بر شأن‌