
امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
امام شناسی ج5
263﴿خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِها وَ صَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ﴾ (آیه 103، از سوره 9: توبه).
«(اى پیغمبر) از أموال ایشان صدقه را برگیر، تا بدین وسیله آنان را تطهیر و تزکیه بنمائى، و بر آنان دعا کن، زیرا که دعاى تو موجب سکونت خاطر ایشان است».
این آیه دلالت دارد بر آنکه زکات مصطلح نیز از افراد صدقه است، و به آن زکات گویند که چون صدقه، مُطهِّر و مُزکِّى است، و کم کم لفظ زکات در صدقه مصطلحه و زکات معمولى بواسطه کثرت استعمال رائج گردیده است1.
9 ـ او مىگوید: ما قبول نداریم که ولایت وارد در آیه، عمومیّت نداشته باشد، و قبول نداریم که کلمه انَّما براى حصر است، چون خدا مىفرماید: ﴿إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ﴾2.
«مثل زندگانى دنیا همچون آبى است که ما از آسمان فرود آوردیم».
و شکّ نیست که زندگانى دنیا امثالى غیر از این را دارد. و نیز خدا مىفرماید: ﴿إِنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ﴾3.
«حیات و زندگى دنیا بازى و لهو است».
و شکّ نیست در اینکه لعب و لهو گاهى در غیر زندگى دنیا حاصل مىشود4.
پاسخ: تمام ائمّه أدب و لغت و شعر تصریح کردهاند که کلمه إنَّمَا براى حصر است، و به منزله لا و الاّ است و إنَّما زَیْدٌ کَرِیمٌ معنای آن این است که: مَا زَیْدٌ إلاّکَرِیمٌ «زید نیست مگر کریم»5، و کلام فخر رازى از حقیقت بسى به دور افتاده است، و
- . توضیح آنکه: تمام افراد زکات، صدقه است، و هر صدقه زکات است، و چون صدقه تزکیه کننده است آن را زکات گویند و بعدا کم کم اسم زکات براى آن نوع صدقه واجب به عنوان عَلَم در عرف متشرّعه استخدام شد.
- . آیۀ 24، از سوره 10: یونس.
- . آیۀ 36 از سوره 47: محمّد.
- . «تفسیر فخر رازى» طبع دار الطباعة العامرة، بیست جلدى، ج 3، ص 619 تا ص 622.
- . و لطیفه اینجاست که در همان شاهدى که فخر رازى آورده است. بجاى کلمه إنّما در آیات دیگرى لفظ ما و إلاّ آمده است، همچون آیۀ 32 از سوره 6: انعام: ﴿وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ﴾، و در آیۀ 64 از سوره 29: عنکبوت: ﴿وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ﴾. «این زندگى دنیا نیست مگر لهو و بازى».
