امام شناسی ج5

 خداوند درباره حضرت ابراهیم و اسحاق و یعقوب مى‌فرماید: (آیه 73 از سوره 21: أنبیاء).

 ﴿وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ﴾.

 «و ما به آنها کارهاى خیر و برپا داشتن نماز و دادن زکات را وَحْى کردیم».

 و درباره حضرت اسماعیل مى‌فرماید: (آیه 55 از سوره 19: مریم).

 ﴿وَ كانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا﴾.

 «و حالش چنین بود که أهل خود را به نماز و زکات امر مى‌کرد، و او در نزد پروردگارش پسندیده بود».

 و درباره حضرت عیسى بن مریم در گاهواره مى‌فرماید: (آیه 31، از سوره 19 مریم).

 ﴿وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا﴾.

 «و خداوند مرا سفارش به نماز و زکات نمود تا مادامى‌که زنده هستم».

 و همچنین در بسیارى از آیات سور مکّیّه لفظ زکات وارد شده است همچون آیه شریفه:

 ﴿قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى * وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى﴾‌ (آیه 15، 16، از سوره 87: اعلى).

 «حقّا فلاح و رستگارى از آن کسى است که زکات مى‌دهد، و ذکر اسم خداى خود مى‌کند و پس از آن نماز مى‌خواند».

 و همچون آیه: ﴿الَّذِينَ لا يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ كافِرُونَ‌﴾ (آیه 7، از سوره 32: حم سجده) «آنان که زکات نمى‌دهند و ایشان به سراى آخرت کافرند».

 و همچون آیه: ﴿وَ الَّذِينَ هُمْ لِلزَّكاةِ فاعِلُونَ﴾‌ (آیه 4، از سوره 23: مؤمنون).

 «و آنان که بجاآورندگان زکات هستند».

 و غیر از این آیات که در سوره‌هاى مکّى وارد است، و بالأخصّ سوره‌هائى که در اوّل بعثت نازل شده است، همچون سوره حم سَجدة و غیر آن، و در آن زمان أبدا زکات معمولى به معناى اصطلاحى تشریع نشده بود.

 و ما نفهمیدیم که این منکران ولایت و آیه ولایت، از لفظ زکات در این آیات چه مى‌فهمند؟ بلکه اصولا آیه زکات اصطلاحى که در قرآن آمده، به لفظ صدقه آمده است: