امام شناسی ج5

روافض، و اگر این آیه دلالت بر امامت او داشت باید در مجلسى به آن استدلال کند، و روافض نمى‌توانند بگویند که: از روى تقیّه بیان نکرده است، زیرا مى‌گویند: در روز شُورى به خبر غدیر و به خبر مباهله احتجاج کرده، و جمیع مناقب و فضایل خود را بر شمرده است، و چون به این آیه تمسّک ننموده است، ما یقین پیدا مى‌کنیم که این آیه دلالت بر ولایت او ندارد و این گفتار روافض لعنهم الله ساقط است.

 پاسخ آنکه أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام در روز شورى به این آیه احتجاج فرمود، و در برابر سَعْد بن أبی وَقّاص و عُثمان وعَبدالرَّحمن بن عَوْف و طَلحة و زُبَیر آنان را به خدا سوگند داد و فرمود: فَهَلْ فِیکُمْ أحَدٌ آتَی الزَّکَوةَ وَ هُوَ راکِعٌ فَنَزَلَتْ فِیهِ: ﴿إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَوةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكَوةَ وَ هُمْ رَاكِعُونَ﴾ غَیْرِی‌؟! قَالُوا: لاَ.

 «آیا در میان شما کسى هست که در حال رکوع زکات داده باشد، و درباره او این آیه ولایت نازل شده باشد، غیر از من؟! همه گفتند: نه».

 و ما این استدلال حضرت را در روز شورى در همین مجلس از بحث، در ضمن روایات وارده در تحت شماره 16 از «غایة المرام» نقل کردیم‌¹.

 و نیز از «احتجاج» شیخ طبرسى آوردیم‌².

 نه تنها در قضیّه شورى بلکه در ابتداى غصب خلافت، حضرت أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام در ضمن احتجاج خود با أبو بکر، به این آیه ولایت استدلال و احتجاج نمودند، آنجا که فرماید:

 أنْشُدُکَ بِاللهِ ألِیَ الْوَلاَیَةُ مِنَ اللهِ مَعَ وَلاَیَةِ رَسُولِ الله صلّی الله علیه و آله و سلّم فِی آیَةِ زَکَوةِ الْخَاتَمِ أمْ لَکَ؟! قَالَ: بَلْ لَکَ.

 «تو را به خداوند قسم مى‌دهم که: آیا با ولایت رسول خدا در آیه زکات انگشترى، ولایت از جانب خدا براى تو است یا براى من؟! ابوبکر گفت: بلکه براى توست».

 و ما این استدلال بعد از غَصْب خلافت را در ضمن روایات وارده، در تحت‌