امام شناسی ج5

 و امّا عامّه که بناى مذهب آنها، مخالف این ولایت است، با وجود اقرار و اعتراف به شأن نزول آن درباره أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام، طبق روایات کثیرى که از مصادر خودشان توسّط حُفّاظ و اعلام و مَهَرۀ فنّ روایت کرده‌اند، مع‌ذلک در تفسیر این آیه، هر یک راه تأویل و توجیهى را پیموده‌اند، که تا بدین وسیله از دلالت آیه بر ولایت آن حضرت که ملازم با امامت ایشان است رفع ید کنند.

شبهات فخر رازى پیرامون آیه و ردَّ بر آنها

 فخر رازى در تفسیر خود، کوشش بسیار نموده و سعى وافى به خرج داده است تا به هر گونه ممکن باشد، نگذارد که امامت و ولایت مولاى متّقیان و إمام موحّدان از این آیه استنتاج گردد، ولى همان طور که خواهید دید این کوشش‌ها جز حسرت بر او چیز دیگرى نخواهد بود ﴿ثُمَّ تَكُونُ حَسْرَةً عَلَيْهِم﴾¹.

 زیرا کجا مى‌تواند حرکات مگس‌ها روى آفتاب را بپوشاند؟ و شعاع تابان خورشید را محو و مطموس گرداند؟

 اینک ما یکایک از ایرادات او را ذکر مى‌کنیم، و پاسخ آن را نیز مى‌آوریم، تا ببینید چقدر از جادّه صواب و راه مستقیم به دور افتاده است؟!

 1 ـ او مى‌گوید: چون این دو آیه بین دو دسته از آیاتى قرار گرفته‌اند که نهى از ولایت یهود و نصارى مى‌کند، و مراد از ولایت آنها نصرت و یارى آنهاست، بنابر این مراد از ولایت در این دو آیه هم، معناى نصرت و یارى کردن است. و آن آیات چنین است، أوّل: آیه 51 از این سوره: سوره مائده: ﴿يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى‌ أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ‌﴾.