امام شناسی ج5

شصت و شش نفر از حفّاظ و مشایخ بزرگ اهل تسنّن با ذکر نام و نام کتاب آورده است که همگى شأن نزول این آیه را درباره أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام دانسته‌اند. و در این صورت انکار ابن تیمیّه معاند شیعه و مروّج حزب امویّه غیر از عناد و انکار امر بدیهى، محملى نخواهد داشت.

 حضرت استاد علامه طباطبائى ـ رضوان الله علیه ـ بعد از آنکه بحث بلیغى درباره آیه ولایت فرموده و از هر دسته از روایتى در این مقام گلچینى را ذکر نموده‌اند، در آخر بحث مى‌فرمایند:

 روایات وارده در نزول این دو آیه در داستان تصدّق انگشترى بسیار است، و مقدارى از آنها را بحرانى در کتاب «غَایَةُ الْمَرام» از مصادرى ذکر کرده است. و تمام این روایات بعینها در آن مصادر موجود است. و ما در کیفیّت وقوع این قضیّه به همان روایات منقوله با اختلاف لحن و کیفیّتى که داشت، اکتفا کردیم.

 و در نقل این روایات بسیارى از صحابه رسول الله اشتراک دارند همچون: أبوذرّ غِفاریّ‌، و عَبدُالله بن عَبّاس‌، و أنَسَ بن مَالِکِ، و عَمَّار بن یَاسِر، و جَابِر بن عَبْدالله انصاریّ، و سَلَمة بن کُهَیْل‌، و أبُورَافِع‌، و عَمْرِو بن عَاص‌، و عَلیّ بن أبیطَالب‌، وَالْحُسَینُ بن عَلِیِّ و همچنین از غیر صحابه همچون حضرت سجّاد و حضرت باقر و حضرت صادق و حضرت هادى و غیرهم از إمامان حدیث و روایت.

 و أئمّه تفسیر بدون هیچگونه اعتراض و رَدِّى در نقل آنها اتّفاق دارند همچون أحمد بن حَنْبَل و نَسائی و طَبَری و طَبَرانی و عَبد بن حَمِید؛ و غیر از ائمّه تفسیر، همچون حفّاظ و ائمّه حدیث.

 و نیز متکلّمین ورود آنها را از رسول الله، مورد تسلیم و امضاء قرار داده‌اند، و فقهاء در مسئله فعل کثیر در بحث نماز عنوان کرده‌اند، و همچنین در مسئله نامیدن هر صدقه‌اى به اسم زکات، و هیچیک از فحول أدب و پیشتازان عربیّت و ادبیّت همچون زَمَخْشرَیّ در تفسیر «کَشّاف‌» و أبُوحَیَّان در تفسیر خود، در صحّت انطباق آیه با روایات وارده در مورد أمیر علىّ بن ابی‌طالب أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام مناقشه‌اى ننموده‌اند. و راویان این احادیث همچنین به طور تلقّى به قبول و عدم ایراد و نِقاش روایات را ذکر کرده‌اند، با اینکه همگى از اهل لسان و عربیّت مى‌باشند.