
امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
امام شناسی ج5
246خداوند از کسى که علم کتاب نزد اوست، مرا قصد کرده است.
آنگاه أمیرالمؤمنین از یکایک آیاتى که خداوند در قرآن کریم در شأن او نازل کرده است برشمرد.
مثل آیه: ﴿إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ﴾.
و مثل آیه: ﴿أَطِيعُوا اللهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ﴾ و غیر ذلک ـ الحدیث1.
بحرانى گوید: از عَمَّار سَابَاطِیّ از حضرت صادق علیهالسّلام روایت است که وزن آن انگشترى را که أمیرالمؤمنین علیهالسّلام صدقه دادهاند، چهار مثقال از نقره بوده است، و نگین آن پنج مثقال از یاقوت سرخ بوده است، و قیمت آن معادل خراج شام بوده، و خراج شام عبارت بوده است، از سیصد بار نقره و چهار بار طلا، و آن انگشترى متعلّق به مران بن طوق بوده است که در جنگ، أمیرالمؤمنین علیهالسّلام او را کشتند و انگشترى را از دست او درآوردند، و به سوى پیغمبر از جمله غنائم آوردند، و پیغمبر به أمیرالمؤمنین گفتند که آن خاتم متعلّق به توست، آن را برگیر2! و حضرت أمیر آن را برداشتند و در دست کردند، و در مسجد آمدند که سائل سؤال کرد، و حضرت انگشتر را دادند، در وقتى که در پشت پیغمبر مشغول خواندن نماز بودند.
و غزالىّ در کتاب «سِرُّ العٰالَمین» گوید: آن انگشترى را که أمیرالمؤمنین علیهالسّلام صدقه دادند، همان انگشترى سُلَیْمان بن دَاوُد بوده است، و شیخ طوسى فرموده است: تصدّق به این انگشترى در روز بیست و چهارم از ماه ذىحجّه بوده است، و این مطلب را صاحب کتاب «مَسَارُّ الشِّیعة» ذکر کرده، و نیز ذکر کرده است که مُبَاهَلَه نیز در چنین روزى واقع شده است3. و علاّمه امینى در «الغدیر» جلد سوم از ص 156 تا ص 162 از
- . «احتجاج» ج 1، ص 231 و ص 232.
- . چون قاعده در اسلام آن است که: مَن قَتَلَ قَتِیلًا فَلَهُ سَلَبُهُ أجْمَعُ: هر کس در میدان جنگ با کفّار کافرى را بکشد تمام اشیاء مختصّه او از لباس و انگشترى و کلاه خود و زره و جوشن و شمشیر و نیزه و غیرها همگى براى خصوص شخص کشنده است، و کسى دیگر را در آن حقّى نیست. و این غیر از آن غنائم جنگى است که از همه کفّار اخذ مىشود و باید به مسلمانان تقسیم شود.
- . «غایة المرام» ص 109، و نیز بحرانى این مطلب را در ج 1، از «تفسیر برهان» ص 296 از طبع سنگى آورده است.
