امام شناسی ج5

عَلَیَّ الْحَوْضَ مَا إنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا!

 «من از خودم در میان شما دو چیز سنگین (یا دو متاع پر ارزش) باقى مى‌گذارم: یکى کتاب خداست، و دیگرى عترت من: أهل بیت من، و آن دو چیز هیچوقت از هم جدا نمى‌شوند، تا هر دو با هم در کنار حوض کوثر بر من وارد شوند. و مادامى‌که شما به آن دو چنگ زنید، و آنها را بگیرید گمراه نمى‌شوید».

 ما شواهد صحّت این حدیث را به طور وضوح و صراحت در کتاب خدا مى‌یابیم، مثل آیه:

 ﴿إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ‌﴾.

 زیرا که روایات علماء همگى بر این اتّفاق دارند که: این آیه درباره أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام در هنگامى که در حال رکوع، انگشترى خود را صدقه دادند نازل شده است، و خداوند این کار حضرت را مورد سپاس و امضاء قرار داده، و در این باره، این آیه را فرو فرستاده است.¹

 و همچنین مى‌یابیم که رسول الله آن حضرت را در میان اصحاب خود نائب خود قرار داده آنجا که فرموده است: مَنْ کُنْتُ مَوْلاَهُ فَعَلِیٌّ مَوْلاَهُ؛ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاَهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ!

 «هر کس که من صاحب اختیار و ولىّ او هستم علىّ صاحب اختیار و ولىّ اوست. بار پروردگارا ولىّ آن کسى باش که او علىّ را ولىّ خود قرار داده است، و دشمن بدار کسى را که علىّ را دشمن خود قرار داده است».