
امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
امام شناسی ج5
23915 ـ از ابن بابویه، با اسناد خود، از ابو سعید ورّاق، از پدرش، از جعفر بن محمّد، از پدرش، از جدّش در حدیث مُناشَدۀ أمِیرُالمُؤمِنین علیهالسّلام با أبُوبَکر در وقتى که ابوبکر خلافت را گرفته بود، روایت شده است که: حضرت، فضائل خود را براى ابوبکر شمردند، و نصوص صریح بر ولایت را که از رسول الله صلّى الله علیه و آله و سلّم رسیده بود، یکایک بیان کردند، و از جمله آنکه گفتند:
أَنَشُدُکَ بِاللهِ إلَیَ الوَلاَیَةُ مِنَ اللهِ مَعَ وَلاَیَةَ رَسُولِ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم فِی آیَةِ زَکَاةِ الْخَاتَمِ، أَمْ لَکَ؟! قَالَ: بَلْ لَکَ!1
«ترا به خداوند سوگند مىدهم که آیا در قضیّه زکات انگشترى، ولایت با رسول الله از طرف خدا براى تو مقرّر شد یا براى من؟! گفت: بلکه براى تو».
16 ـ از شیخ طوسىّ، از کتاب «مَجالِس» با إسناد خود، به أبوذرّ در حدیث مناشده أمیرالمؤمنین علیهالسّلام با عُثْمَان وَ زُبَیْر وَ عَبْدُالرَّحْمَنُ بْنُ عَوْف و سَعْد بْنُ أبی وقَّاصْ در أیّام شورى، آورده است که حضرت با تمام نصوصى که از رسول الله رسیده بود، احتجاج کردند، و همگى آنان تصدیق نمودند، و گفتار او را إمضا مىکردند، و از جمله گفتار آن حضرت این بود که:
فَهَلْ فِیکُمْ أحَدٌ آتَی الزَّکَاةَ وَ هُوَ رَاکِعٌ فَنَزَلَتْ فِیهِ: ﴿إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَوةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكَوةَ وَ هُمْ رَاكِعُونَ﴾ غَیْرِی؟! قَالُوا: لاَ2.
«شما را به خدا قسم مىدهم که: آیا در میان شما غیر از من کسى هست که در حال رکوع، زکات داده باشد، و آیه ولایت درباره او نازل شده باشد؟! همه گفتند: نه».
17 ـ از أحمد بن علىّ بن أبى طالب طبرسىّ، در کتاب «احتجاج» در ضمن نامهاى که حضرت امام ابو الحسن الثّالث: عَلِیُّ بْنُ مُحَمَّدِ هَادِی علیهالسّلام به أهل أهواز نوشتهاند، چون از مسئله جبر و تفویض از آن حضرت پرسیده بودند آمده است که آن حضرت فرمودهاند: تمامى امّت اسلام بدون استثناء، اتّفاق و اجماع دارند، بر حقّانیّت قرآن که در آن هیچ ریب و شک نیست، تمام فرقههاى مختلف در اتّحاد و اتّفاق بر این مطلب مُصیب، و بر تصدیق آنچه که خداوند در قرآن نازل کرده است
- . «غایة المرام» ص 108 حدیث شماره شانزدهم و هفدهم از خاصّه و هر دو روایت را در «تفسیر المیزان» ج 6 ص 17 آورده است.
- همان.
