امام شناسی ج5

نمازگزار!

 حضرت رسول صلّى الله علیه و آله و سلّم چون به درون مسجد رسیدند دیدند آن مرد على‌بن‌أبی‌طالب است.¹

 مجلسى در «بحار» این روایت را از «تفسیر علىّ بن إبراهیم» آورده است.²

 و بحرانىّ ایضا در «تفسیر برهان» از علىّ بن ابراهیم آورده است.³

 11 ـ از «تفسیر عیّاشى» از ابن أبى یعْفور روایت کرده است که مى‌گوید: به حضرت صادق علیه‌السّلام عرض کردم: آیا من دین خودم را که بدان متدیّن هستم و متعهّد مى‌باشم به شما عرضه بدارم؟!

 حضرت فرمود: بیاور آن را و بگو:

 من گفتم: أشْهَدُ أن لاَ إلَهَ إلاَّ اللهُ، وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسولُ اللهِ؛ و اقرار مى‌کنم به آنچه که محمّد از جانب خدا آورده است. ابن ابى یعْفور گوید: سپس براى آن حضرت یکایک از امامان را شمردم، و اقرار به ولایت آنها کردم، تا رسید به حضرت باقر علیه‌السّلام، آنگاه به حضرت صادق گفتم:

 من درباره ولایت تو اقرار و اعتراف مى‌کنم به آنچه درباره آنان اقرار و اعتراف کرده‌ام؛

 حضرت فرمود: من تو را نهى مى‌کنم که اسم مرا در میان مردم ببرى!

 أبان، راوى روایت گوید: ابن أبى یعفور گفت: من به حضرت صادق علیه‌السّلام با آن کلام اوّل نیز گفتم: و من چنین مى‌دانم که ایشان همان کسانى هستند که خداوند در قرآن مى‌گوید:

 ﴿أَطِيعُوا اللهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌﴾.

 حضرت گفتند: آیه دیگرى هم هست! آیا بخوانم؟!

 من گفتم: فدایت شوم! آن کدام آیه است؟!