
امام شناسی ج5
جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی» • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشمپوشی از همه چیز جز خداست • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت میکنند • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است • لقاء امام زمان علیهالسلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیهالسلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه
امام شناسی ج5
234وَالَّذِينَ آمَنُوا﴾ مراد از ﴿وَالَّذِينَ آمَنُوا﴾ أئمّۀ ما هستند».
و همچنین در جاى دیگر نیز این آیه را آورده است، و مثل همین معنى را اراده کرده است.
8 ـ از محمّد بن یعقوب از علىّ بن ابراهیم، از پدرش، از ابن أبى عمیر از عمر بن اذینه، از زُرَارَة، و فُضَیْل بن یَسار، و بُکَیْر بن أعْین، و محمّد بن مُسْلِم، و یزید بن مُعَاویة، و أبُوالْجَارُود، همگى آنها از حضرت باقر علیهالسّلام آوردهاند که: خداوند عزّ و جلّ رسول خود را به ولایت أمیرالمؤمنین علىّ امر کرد، و این آیه را بر او بفرستاد: ﴿إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ﴾، و ولایت اولوا الأمر را نیز واجب کرد، و مردم ندانستند که وَلایت چیست؟ فلهذا خداوند محمّد صلّى الله علیه و آله و سلّم را أمر کرد که ولایت را براى آنها تفسیر کند، همچنان که صلاة و صوم و حجّ را تفسیر و بیان کرده بود، و خصوصیّات آنها را نشان داده بود.
چون این امر از سوى خدا آمد، سینه رسول خدا تنگ شد، و ترسید که مردم از دینشان برگردند، و مرتدّ شوند، و به خداوند عزّ و جلّ التجاء و رجوع کرد، خداوند به او وحى فرستاد:
﴿يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ﴾ (آیه 67، از سوره 5: مائده).
«اى رسول ما! تبلیغ کن و برسان به مردم آنچه را که از جانب پروردگارت به تو نازل شده است! و اگر چنین نکنى، رسالت او را تبلیغ نکردهاى، و خداوند تو را از مردم حفظ میکند».
و به پیرو این أمریّه، رسول خدا در آشکارا این أمر را اعلان کرد، و براى ولایت علىّ در غدیر خمّ إعلام نمود، و نداى اجتماع مردم را به الصَّلاَةُ جَامِعَةً در داد، و أمر کرد همه حاضرین مطلب را به غائبین برسانند.
عُمَرُ بْنُ اُذَیْنَه که را وى به فاصله این روایت است گوید: همگى روات غیر از ابو الجارود گفتند که:
حضرت باقر علیهالسّلام فرمود: و هر فریضه و تکلیفى دنبال فریضه و تکلیف دیگرى پى در پى نازل مىشد، و فریضه وَلایَتْ آخرین تکالیف و فرائض بود، و خداوند عزّ و جلّ این آیه فرستاد:
