امام شناسی ج5

 و در «تفسیر عیّاشىّ» از خالد بن یزید، از معمّر بن مکّى، از اسحاق بن عبد الله بن علىّ بن الحسین علیهما السّلام، از حسن بن زید، از پدرش زید بن حسن از جدّش حضرت امام حسن مجتبى علیه‌السّلام این روایت را به عینها بیان مى‌کند، و در ذیل آن این دعا را اضافه دارد کرد: اَللَّهُمَّ وَالِ مَن وَالاَهُ! وَ عَادِ مَن عَادَاهُ ‌¹.

 «رسول خدا فرمود: بار پروردگارا تو ولىّ آن کسى باش که او موالات علىّ را دارد! و دشمن کسى باش که او با على دشمنى مى‌کند!»

 و مَجلسى از «تفسیر عیّاشى» با آن تتمّه و ذیل بتمامها روایت مى‌کند».² 

 و نیز محدّث بحرانى از حافظ أبو نعیم اصفهانى مرفوعا از زید بن حسن، از پدرش، از عمّار یاسر روایت مى‌کند³.

روایات خاصّه در آیه ولایت و داستان خاتم‌

 7 ـ از محمّد بن یعقوب کلینىّ با سند متّصل خود از زرارة از حضرت باقر علیه‌السّلام آورده است:

 زرارة گوید: از آن حضرت درباره آیه شریفه: ﴿وَ ما ظَلَمُونا وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ﴾‌ (آیه 57 از سوره 2: بقره) «خدا مى‌فرماید: آنان به ما ستم نکردند، بلکه به جان‌هاى خود ستم نمودند» پرسیدم، حضرت فرمودند:

 إنَّ اللهَ أعْظَمُ وَ أعَزُّ وَ أجَلُّ مِنْ أنْ یُظْلَمَ وَلَکِنَّهُ خَلَّطَنَا بِنَفْسِهِ فَجَعَلَ ظُلْمَنَا ظُلْمَهُ؛ وَوَلاَیَتَنَاوَلاَیَتَهُ‌حَیْثُ یَقُولُ: ﴿إِنَّمَاوَلِيُّكُمُ اللهُ‎وَرَسُولُهُ‎وَالَّذِينَ‎آمَنُوا﴾ یَعنِی‌الأئِمَّةَ مِنَّا.ثُمَّ‎قَالَ فِی‌مَوْضِعٍ آخَرَ: ﴿وَ مَا ظَلُمونَا وَلَكِنْ كَانُوا أنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ﴾ (آیه 160، از سوره 7: أعراف) ثمّ ذکر مثله‌⁴.

 «خداوند بزرگتر و عزیزتر و جلیل‌تر و منیع‌تر است از آنکه مورد ظلم واقع شود، و لیکن ما را با خود در هم آمیخته، و ظلم به ما را ظلم به خودش قرار داده است، و وَلایت ما را وَلایت خودش معیّن کرده است، آنجا که گوید: ﴿إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ