اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

امام شناسی ج5

0
اعتقادات

جلد پنجم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «حقیقت ولایت و رابطۀ آن با توحید» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد:  • تحقیق معنای لغوی و اصطلاحی «ولایت» و اقسام آن از «ولایت تکوینی و تشریعی»  • پیمودن طریق ولایت مبتنی بر چشم‌پوشی از همه چیز جز خداست  • عارفان حق، ذات خداوند را عبادت می‌کنند  • انسان کامل متحقّق به ولایت مطلقۀ خداست  • ولایت عین توحید بوده و برای قوامِ عالَم ضروری است  • ولایت ولیّ خدا همچون صورت و نقشِ ولایت کلیۀ الهیه است  • لقاء امام زمان علیه‌السلام را برای «کشف ولایت» و «لقاء خدا» باید خواست  • مهم معرفت به حقیقت امام زمان علیه‌‌السلام است نه تشرّف به حضور مادیِ ایشان  • انحرفات عقیدتی فرقۀ وهابیت در توحید  • انحرفات طائفۀ شیخیه در قائل شدن به وجودِ استقلالی برای امام  • تفسیر «آیۀ ولایت» و پاسخ به شبهاتِ وارده بر مفاد این آیه

امام شناسی ج5

231
  •  «ایشان مردانى هستند که بر آنچه با خداوند عهد و پیمان بسته‌اند، به راستى و درستى رفتار مى‌کرده‌اند».

  •  و درباره ایشان خداوند به رسولش گفته است: ﴿قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى﴾‌1 (آیه 23، از سوره 42: شورى)

  •  «بگو (اى پیغمبر) که من هیچ اجر و مزدى از شما مسئلت نمى‌کنم، مگر مودّت و دوستى ذوى القرباى مرا».

  •  5 ـ شیخ إبراهیم بن محمّد حمّوئى، که از أعیان و أکابر علماء عامّه است با سند متّصل خود روایت کرده است، از سفیان بن ابراهیم حریرى، از پدرش، از أبو صادق‌، قالَ: قالَ علیٌّ:

  •  اُصُولُ الإسْلاَمِ ثَلاَثَةٌ لاَ یَنْفَعُ وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ دُونَ صَاحِبِهِ: الصَّلَوةُ وَالزَّکَوةُ وَالْوَلاَیَةُ.

  •  «حضرت باقر علیه‌السّلام فرموده‌اند: که أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام فرموده‌اند که: اصول اسلام سه چیز است، و یکى از سه چیز بدون دیگرى فائده‌اى نمى‌بخشد: نماز و زکات و ولایت».

  •  و واحدى گفته است این گفتار از آیه شریفه: ﴿إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ﴾‌ گرفته شده است. زیرا که خداوند اثبات موالات و ولایت بین مؤمنین نموده است، و پس از آن مؤمنان را توصیف نکرده است مگر به اقامه نماز و دادن زکات و گفته است: ﴿الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ﴾، پس کسى که ولایت علىّ را داشته باشد، ولایت خدا و رسول خدا را داشته است، و در آیه دیگر، آن کس را مورد محبّت و مودّت بندگان مؤمن خود قرار داده است، آنجا که گفته است: ﴿إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا﴾ (آیه 96، از سوره 19: مریم).

  •  «آنانکه ایمان آورده‌اند، و أعمال نیکو انجام مى‌دهند، البتّه بزودى خداوند رحمن براى آنان (در قلوب دیگران) مودّت و محبّت قرار مى‌دهد».

  •  سپس واحدى گفته است: ما با إسناد متّصل از عَطآء از ابن عبّاس روایت‌

    1. . «غایة المرام» ص 103 و ص 104 در تحت شماره حدیث دهم از عامّه و «تفسیر المیزان» ج 6 ص 21.