امام شناسی ج5

 «در نزد علىّ که در حال خواندن نماز نافله بود، سائلى ایستاد، و سؤال کرد، و علىّ انگشترى خود را بیرون آورد و به او داد» و سائل به نزد رسول الله آمد، و او را مطّلع کرد، و این آیه نازل شد.

 و همچنین ابن بطریق با اسناد خود، از ضحّاک، از ابن عبّاس در گفتار خداوند عزّ و جلّ: ﴿إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا﴾ روایت کرده است که مراد علىّ بن أبی‌طالب است از جمله‌ ﴿الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ﴾‌. عبد الله بن سلام گفت: یا رسول الله، من دیدم که على‌بن‌أبی‌طالب در حال رکوع، به مرد محتاجى، انگشترى خود را صدقه داد. و بنابر این ما ولایت او را مى‌پذیریم!¹

 و نیز با إسناد خود از کلبىّ از أبو صالح از ابن عبّاس روایت کرده است که: رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم در حال وضو گرفتن بود، که آیه‌ ﴿إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ﴾ بر او نازل شد، و پیامبر اراده مسجد کرد و به مسجد مى‌رفت، که به سائلى برخورد کرد، و از او پرسید: در مسجد که بود؟! سائل گفت: مردى بود که در حال رکوع انگشترى خود را به من تصدّق داد، و پیامبر داخل مسجد شد، و دید که على علیه‌السّلام آنجا است.

 و نیز با اسناد خود مرفوعا از ابن زُبَیْر از جابر روایت مى‌کند که: عبد الله بن سلام و جماعتى با او آمدند و از دورى کردن مردم یهود با آنها، از وقتى که اسلام آورده بودند شکوه داشتند.

 رسول الله به آنها فرمود: ببینید سائلى را مى‌جوئید! و ما همگى به مسجد رفتیم و سائلى به نزد رسول الله آمد، حضرت از او پرسید: آیا کسى به تو چیزى داده است؟! گفت: آرى من به مردى که در حال رکوع بود گذشتم، و انگشترى را به من داد.

 حضرت فرمود: برو و او را به من نشانى بده! عبد الله بن سلام گوید: ما همگى رفتیم و دیدیم که على ایستاده و به نماز مشغول است و سائل گفت: این است آن مرد. و آیه‌ ﴿إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ‌﴾ نازل شد.

 و نیز با اسناد خود مرفوعا از عبد الوهّاب بن مجاهد، از پدرش، از ابن عبّاس،